Σελίδα 3 από 8
Δημοσιεύτηκε: 11 Οκτ 2009 10:09 pm
από ntouzenis
AGIS έγραψε:"Βουνό με βουνό μόνο δε σμίγει" υπάρχει σαν τύπος αυτής της φράσης κι έχει το παρόμοιο νόημα με το "ποτέ".
Εννοεί ότι όλα τα άλλα σμίγουν κάποτε, και μόνο βουνό με βουνό δε σμίγει.
(Ελπίζω, φίλε ντουζένη, να μην αλλάξανε εντός σου τα σύνορα του κόσμου μετά από αυτή την αποκάλυψη

) .
Αμα σου πω πως τοξερα, θα το πιστεψεις ;;
Δημοσιεύτηκε: 12 Οκτ 2009 01:18 am
από Δημήτρης Ν.
Το σωστό στην καθομιλουμένη είναι "Βουνό με βουνό δε σμίγει" και λέγεται όταν έχουμε να δούμε κάποιον πολύ καιρό ή και όταν μας αποφεύγει αλλά συναντηθούμε. Το σωστό στο τραγούδι είναι "Βουνό με βουνό ΜΟΝΟ δε σμίγει" και βγαίνει από τα συμφραζόμενα.
"Θα σε βρω που θα μου πας, κι ας έχεις φύγει
το βουνό με το βουνό μόνο δεν σμίγει"
Δημοσιεύτηκε: 12 Οκτ 2009 10:29 am
από colectorgram
Φιλε Πικινε, στη ''μορτισσα χασικλου'' δεν υπαρχει στιχος ''τον κουπα και ντερβιση''! Ο στιχος ειναι '' Τον μαγκα τον μαστουριαζες κι'οπου 'παρχε ντερβισης '' δηλαδη οπου υπηρχε ντερβισης! Πιστευω πως αυτο ειναι. Ακουτο πιο προσεχτικα.
Δημοσιεύτηκε: 12 Οκτ 2009 12:01 pm
από pelagia
Εχεις απολυτο δικιο " κι οπου `παρχε ντερβισης " λεει ...
ΘΑΝΑΣΗ , καποιοι μπερδευονται κι απο την υπαρξη μασελας , χωρις καμμια πλακα ...
Δημοσιεύτηκε: 12 Οκτ 2009 12:06 pm
από Pikinos
Φίλε colectorgram,
πολύ καλή η τοποθέτησή σου και σ’ ευχαριστώ. Ακούω εδώ και χρόνια το τραγούδι και πάντα με προβλημάτιζε εκείνο το σημείο, ώστε συμβιβάστηκα με την εικασία ότι είναι σαρδάμ.
Από τη μιά, έχει ένα νόημα ο στίχος όπως τον παραθέτεις (αλλά θα άλλαζα το „δερβίσης“ σε „δερβίση“ ώστε να ταιριάζει η ομοιοκαταληξία με τη „βρύση“ αμέσως μετά), από την άλλη, ο Μάρκος έγραφε απλούστατα και χωρίς λεκτικές ακροβασίες, οπότε διατηρώ τις επιφυλάξεις μου...
Τί λέτε οι άλλοι;
Δημοσιεύτηκε: 12 Οκτ 2009 12:27 pm
από colectorgram
Που βλεπεις λεκτικη ακροβασια; Οπως μιλουσε εγραφε.
Δημοσιεύτηκε: 12 Οκτ 2009 02:25 pm
από Alcibiadis
Δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω, γιατί σπαταλάμε τόση "φαιά ουσία", σ' αυτές τις εξονυχιστικές λεπτομέρειες! Τό 1/4 αυτής αν το αφιερώναμε στην οργανοπαιξία και στο τραγούδι, (για μας τους ερασιτέχνες χτυπάει η καμπάνα) , θα παίζαμε καλύτερα και απ' τον Τσιτσάνη!....
Αφού λοιπόν "μάθαμε" να ξεχωρίζουμε τον τόνο απ΄το ημιτόνιο και τα "μυστικά" της οργανοπαιξίας ,ας στρέψουμε το ενδιαφέρον μας στα λάθη των λέξεων και σ΄ άλλα ..."σοβαρώτατα" λεπτομερειακά σημεία. Έτσι άλλωστε
θα δώσουμε και την αίσθηση του πόσο καλά είμαστε πληροφορημένοι!..
υγ. και για να μπω και γω στο κλίμα θα ρωτήσω το εξής...
πόσα χρυσά δόντια φαίνονται στο χαμόγελο του Παπαιωάννου;;
(απ' τις τελευταίες έγχρωμες φωτογραφίες του) . Μήπως κάποια σημεία "κακής άρθρωσης" οφείλονται εκεί;;;