Δε με θέλεις πια

Από στίχοι
Αναθεώρηση ως προς 09:22, 23 Σεπτεμβρίου 2020 από τον Krokos (Συζήτηση | συνεισφορές) (Νέα σελίδα: Ξημερώνει και βραδιάζει και με τρώει το μαράζι, μα εσένα δε σε νοιάζει, γένικες κακιά. Σαν περνώ ...)
(διαφορά) ← Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφορά) | Νεότερη αναθεώρηση → (διαφορά)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ξημερώνει και βραδιάζει και με τρώει το μαράζι,

μα εσένα δε σε νοιάζει, γένικες κακιά.


Σαν περνώ απ' τη γειτονιά σου, βλέπω στα παράθυρά σου

και μου λέγεις άντε χάσου, δεν σε θέλω πια.


Σ' αγαπώ κι εσύ θυμώνεις κι όλο θες να με μαλώνεις,

δε λυπάσαι που με λιώνεις, αχ, δεν θυμάσαι τα παλιά μας,

τα λυσσάρικα φιλιά μας, τα μεθύσια τα τρελά μας, αχ,

όλα ήταν μια ψευτιά και δε με θέλεις πια.


Ποιος σε έχει ξεμυαλίσει κι από με σ' έχει χωρίσει

να το ξέρεις δεν θα ζήσει, μα την Παναγιά!


Το μπελά σου μη γυρεύεις, θα' ρθει η μέρα που θα κλά(γ)εις

σαν ακούγω όταν μου λέγεις δεν σε θέλω πια.