Δε με θέλεις πια

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ξημερώνει και βραδιάζει και με τρώει το μαράζι,

μα εσένα δε σε νοιάζει, γέννηκες κακιά.


Σαν περνώ απ' τη γειτονιά σου, βλέπω στα παράθυρά σου

και μου λέγεις άντε χάσου, δεν σε θέλω πια.


Σ' αγαπώ κι εσύ θυμώνεις κι όλο θες να με μαλώνεις,

δε λυπάσαι που με λιώνεις, αχ, δεν θυμάσαι τα παλιά μας,

τα λυσσάρικα φιλιά μας, τα μεθύσια τα τρελά μας, αχ,

όλα ήτανε ψευτιά και δε με θέλεις πια.


Ποιος σε έχει ξεμυαλίσει κι από με σ' έχει χωρίσει

να το ξέρεις δεν θα ζήσει, μα την Παναγιά!


Το μπελά σου μη γυρεύεις, θα' ρθει η μέρα που θα κλαίγεις

σαν ακούγω όταν μου λέγεις δεν σε θέλω πια.