Το κρεββάτι του πόνου

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Μες στο κρεβάτι, αυτό του πόνου,

κυλιέμαι χρόνια χωρίς γιατρειά.

[Μπροστά μου βλέπω τον θάνατό μου,

νέους και νέες, μας έκανε στοιχειά.] x2


Πονεί το στήθος μου, γλυκιά μου μάνα,

νιώθω να σχίζεται το κορμί.

[Πέφτουν τα φύλλα, χτυπάει η καμπάνα,

πλακώνει η νύχτα μαύρη, σκοτεινή.] x2


Πες μου, βρε μάνα, ποια τιμωρία,

χωρίς συμπόνια με τυραννά;

Ίσως δική σου, να' ναι αμαρτία

κι ούτε ο Χάρος δε με συμπονά.


Μες στο κρεβάτι, αυτό του πόνου,

τον Χάρο να' ρθει παρακαλώ.

να με γλιτώσει, γλυκιά μου μάνα,

απ' το μαρτύριο, τούτο το φριχτό.