Το κουρέλι

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Μ' έχεις κάνει πια κουρέλι,

τί τη θέλω τη ζωή.

[Ως και ρούχα-ρούχα μπαλωμένα,

φόρεσα-φόρεσα άπονη για σένα.]χ2


Μάρτυρες είν' οι γειτόνοι,

που για σένα τους ρωτώ.

[Όλα τα' χω-τα' χω πια χαμένα,

έχασα-έχασα, άπονη και σένα.]χ2


Μαύρες σκέψεις, κάθε ώρα

μου θολώνουν το μυαλό.

[Κι απ' του πόνου-του πόνου το μεθύσι,

μια ζωή-μια ζωή άπονη θα σβήσει.]χ2