Της φτώχειας το πικρό ψωμί

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Είν’ ευτυχής ο άνθρωπος, αν δεν γνωρίσει στη ζωή,

την καταφρόνια της ορφάνιας, της φτώχειας το πικρό ψωμί.


R: Εμένα να ρωτήσετε, για να σας πω τον πόνο,

της φτώχιας το μαρτύριο που μ’ έκανε και λιώνω.


Σαν φύλλο μέσ’ στον άνεμο χωρίς μανούλα στο πλευρό,

βγήκα μονάχη να παλέψω στον κόσμο μέσα τον κακό.

R


Μέσ’ στη ζωή την άχαρη, όταν με πόνο τραγουδώ,

είναι το ξέσπασμα του πόνου, είναι το κλάμα το κρυφό.

R