Τα διαλεχτά παιδιά

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Είμαστε αλάνια, διαλεχτά παιδιά μέσα στην πιάτσα

[και δεν την τρομάζουν οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα.] χ2

Τι τα θες; Τι τα θες; Πάντα έτσι είν' η ζωή,

θα γελάς ή θα κλαις, βράδυ και πρωί.


Κάθε μας μεράκι γίνεται τραγούδι και το λέμε

[και μες τα στραπάτσα μάθαμε ποτέ μας να μην κλαίμε.] χ2

Τι τα θες; Τι τα θες; Πάντα έτσι είν' η ζωή,

θα γελάς ή θα κλαις, βράδυ και πρωί.


Κι αν στην κοινωνία, μας χτυπούν αλύπητα οι μπόρες,

[μέσα στο τραγούδι, φεύγουνε χαρούμενες οι ώρες.] χ2

Τι τα θες; Τι τα θες; Πάντα έτσι είν' η ζωή,

θα γελάς ή θα κλαις, βράδυ και πρωί.