Σκότωσε με

Ένα μαχαίρι τα στήθια μου καρφώνει,

που λίγο λίγο, ζυγώνει στην καρδιά,

αχ! το μαχαίρι αυτό που με πληγώνει,

είναι η μαύρη, η δική σου απονιά.

[Σκότωσέ με, δεν μπορώ χωρίς εσένανε να ζήσω,

σκότωσέ με, στη δικιά σου αγκαλιά να ξεψυχήσω.] δις

Μέρα και νύχτα, για σένα αργοπεθαίνω

και μες στο κλάμα ζητώ παρηγοριά,

μα δεν πειράζει, εγώ θα περιμένω

ώσπου να φτάσει το μαχαίρι στην καρδιά.

[Σκότωσέ με,δεν μπορώ χωρίς εσένανε να ζήσω,

σκότωσέ με, στη δικιά σου αγκαλιά να ξεψυχήσω.] δις