Ο κόσμος απ την ζήλεια του

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Μην κλαις μικρούλα μου γλυκιά, μην κλαις, μη μαραζώνεις,

γιατί κι εμένα την καρδιά βαθιά μου την πληγώνεις,

γιατί κι εμένα την καρδιά βαθιά μου την πληγώνεις,

μην κλαις μικρούλα μου γλυκιά, μην κλαις, μη μαραζώνεις.


Ο κόσμος απ' τη ζήλια του ζητάει να μας χωρίσει,

να κάψει θέλει δυο καρδιές, που έχουν αγαπήσει,

να κάψει θέλει δυο καρδιές, που έχουν αγαπήσει,

ο κόσμος απ' τη ζήλια του ζητάει να μας χωρίσει.


Μην κλαις κι εγώ για πείσμα τους μπροστά σ' όλους μια μέρα,

θα 'ρθω μέσα στο σπίτι σου, να σου φορέσω βέρα,

θα 'ρθω μέσα στο σπίτι σου, να σου φορέσω βέρα,

μην κλαις κι εγώ για πείσμα τους μπροστά σ' όλους μια μέρα.


Σχόλιο: Διεκδικητής της πατρότητας των στίχων (ή πιθανός συνδημιουργός) είναι ο Θεοχ. Σπυρόπουλος.