Ο άμοιρος

Βαριά στενάζει και πονά, η φτώχεια του τον δέρνει

[βλέπει τον δρόμο του θολό και με καημό διαβαίνει.]χ2

Έρημος, μόνος κι ορφανός, δεν έχει ήλιου μοίρα,

[διαβαίνει πάντα σκεφτικός, χωρίς καμιάν ελπίδα.]χ2

Κλαίει χωρίς παρηγοριά, πάντα βουβά, με πόνο,

[και τίποτα δεν τον κρατά σ' αυτό τον ψεύτη κόσμο.]χ2