Μες τα βαριά μεσάνυχτα

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Μες τα βαριά μεσάνυχτα η πόρτα μου,

η πόρτα μου χτυπάει.

Δεν φαίνεται όμως κανείς, ποιος να' ναι τι,

ποιος να' ναι τι ζητάει.


Στο σπίτι αυτό τ' αραχνιασμένο,

τι έχω πια να περιμένω.


Δεν έχω μάνα κι αδελφούς,

για να τους περιμένω,

έλιωσα στο κρεβάτι μου,

το Χάρο πια, το Χάρο πια προσμένω.


Και του τοίχου το ρολόι,

αρχινάει το μοιρολόι.


Σώσε με Παναγία μου,

τα νιάτα μου λυπήσου,

διώξε το Χάρο απ' την αυλή,

να μην τον αντικρύσω.


Και του τοίχου το ρολόι,

αρχινάει το μοιρολόι.