Κι αν αμάρτησα δεν φταίω

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Φίλε μη με κατακρίνεις που αμάρτησα πολύ,

[ήμουν μικρούλα κι ορφανή και στον ανθό μου απάνω,

το πάθος με παράσυρε, τι ήθελες να κάνω;] χ2


Όταν η καρδιά προστάζει, ποιος μπορεί ν' αντισταθεί;

[Ήμουν πρωτάρα κι άβγαλτη, διψούσα ν' αγαπήσω,

τα νιάτα που φουντώνανε, πως να τα κυβερνήσω;] χ2


Κι αν αμάρτησα δεν φταίω, φταίει η ιδία η ζωή,

βάλε το χέρι, φίλε μου, απάνω στην καρδιά σου,

αν μ' αγαπάς συγχώρα με και πάρε με κοντά σου.