Κάθε γλυκό ξημέρωμα

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Κάθε γλυκό ξημέρωμα στης θάλασσας την άκρη,

μια μάνα κλαίει με καημό και χύνει μαύρο δάκρυ.

Ένα παιδί το' χε κι αυτή μέσα στην ψε- μέσα στην ψεύτρα πλάση.

Μακριά της, όμως, για να ζει, η ξενιτιά το' χει καταδικάσει.


Όσα καράβια έρχονται με πόνο τα κοιτάζει,

μήπως φανεί τ' αγόρι της και βαριαναστενάζει.

Ένα παιδί το' χε κι αυτή μέσα στην ψε- μέσα στην ψεύτρα πλάση.

Μακριά της, όμως, για να ζει, η ξενιτιά το' χει καταδικάσει.


Την Παναγιά παρακαλεί για να την εβοηθήσει,

να φέρει το παιδάκι της τα μάτια της πριν κλείσει.

Ένα παιδί το' χε κι αυτή μέσα στην ψε- μέσα στην ψεύτρα πλάση.

Μακριά της, όμως, για να ζει, η ξενιτιά το' χει καταδικάσει.