Η Ελένη η ζωντοχήρα

Στίχοι

Η Ελένη η ζωντοχήρα, ντέρτι έχει η κακομοίρα

Ένα γέρο άντρα έχει κι η καημένη δεν αντέχει

Κάθε μέρα αναστενάζει απ’ το στόμα φλόγες βγάζει

Νέα είμαι, δεν ταιριάζει, γέρος να με αγκαλιάζει

Σάν ξεπόρτισε και λέει, τι να κάνω, κι όλο κλαίει

Ο μπακάλης τη λυπάται, κάθε βράδυ τη θυμάται

Κι ο μανάβης σαν περνάγει, στέκει, την παρηγοράει

Έτσι το ’θελεν η μοίρα, Λένη να ’σαι ζωντοχήρα

Σαν τ’ ακούει το μπαρμπεράκι να και τρέχει με μεράκι

Έλα δω βρε Ελενάκι, να σου σβήσω το φαρμάκι

Το ’μαθε το χασαπάκι, τηνε στέλνει ένα αρνάκι

Ψήσε το με το σπανάκι, γιατί θα ’ρθω το βραδάκι

(ώπα αρνί μέ τό σπανάκι...γεια σου Τσαούση μου)