Γιατί γελάτε

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Γιατί γελάτε πού'μαι στραπατσαρισμένος,

και στις ταβέρνες το'χω ρίξει στο πιοτό,

ούτε ο πρώτος είμαι ούτ' ο τελευταίος,

για μια γυναίκα που'χω κλάψει και πονώ.


Όταν τ' αστέρια τις νυχτιές βγαίνουν σιργιάνι,

κι όλοι κοιμούνται και δεν βγάζουν τσιμουδιά,

είναι πολλοί που μεσ' τους δρόμους τριγυρνούνε,

για μια γυναίκα που τους πήρε την καρδιά.


Ούτε ο πρώτος είμαι ούτ' ο τελευταίος,

κι άλλοι π' αγάπησαν την έπαθαν κι αυτοί,

δεν είν' ντροπή να κλαίει κανείς για μια γυναίκα,

που την αγάπησε τρελά μεσ' στη ζωή.