Ψευτοκλάματα

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Εσένα πρωταγάπησα και ‘πα να σ’ αποκτήσω,

[μα ο φτωχός πλανεύτηκα, χωρίς να το γνωρίζω.]]


Γι’ αυτό μου την επότισες φαρμάκι την καρδιά μου,

[δε θέλω πιά στο στόμα σου, να φέρεις τ’ όνομά μoυ.]]


Γιατ’ είσαι ψεύτρα κι άπιστη, στο λόγο που ‘χες δώσει,

[δεν το ‘ξευρες, πως η ψευτιά θε να σε φανερώσει.]]


Και με τα ψευτοκλάματα πάλι να με γελάσεις,

[μα ‘γώ δε σε πιστεύω πιά, κοίτα να με ξεχάσεις.]]