Στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στερνή μου γνώση, να σ' είχα πρώτα,

δεν θα 'χα τώρα καταντήσει ναυαγός,

να μη με θέλει, καμία πόρτα

κι όλοι να λεν πως είμαι άσωτος υιός.

Στερνή μου γνώση, να σ' είχα πρώτα!


Η ασωτία μ' είχε τραβήξει,

σαν τον μαγνήτη μες την σπάταλη ζωή,

για να γκρεμίσω, ό,τι είχα χτίσει

και μες τους δρόμους να βρεθώ ένα πρωί.

Στερνή μου γνώση, να σ' είχα πρώτα!


Στερνή μου γνώση, να σ' είχα πρώτα,

μες τη ζωή, όμως, ποτέ δεν είναι αργά,

θα ρίξω πέτρα στην ασωτία,

να δω κι εγώ την προκοπή και την χαρά.

Στερνή μου γνώση, να σ' είχα πρώτα!