Ραστ

Από Rebeto-pedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο δρόμος Ραστ είναι ένας από τους δρόμους της ελληνικής λαϊκής μουσικής.

Ο Ραστ δημιουργείται με το να βάλουμε δύο τετράχορδα Ραστ στη σειρά. Δηλαδή, η δομή του είναι ένα τετράχορδο Ραστ και ένα διαζευγμένο τετράχορδο Ραστ στην πέμπτη βαθμίδα (αν η τονικότητα είναι ρε, η 5η βαθμίδα είναι το λα):

ρε-μι-φα#-σολ-λα-σι-ντο#-ρε Η μορφή αυτή του Ράστ, είναι όπως το ΜΑΤΖΟΡΕ, αλλά ο δρόμος Ράστ έχει πάρα πολλές παραλλαγές και διαφορετική ανιούσα από κατιούσα κλίμακα. Πχ μπορεί στην ανιούσα να αυξηθεί και η δεύτερη ( Μι#) ΡΕ-ΜΙ#-ΦΑ# και να αναιρεθεί η δίεση του προσαγωγέα ΝΤΟ αν η τονικότητα είναι από ΡΕ πάντα Για ένα πλούσιο ταξίμι μπορούμε επίσης να ορίσουμε ως τονικό κέντρο την τέταρτη ( Σολ ) ή την πέμπτη ( Λα ) και να μειώσουμε ή να αυξήσουμε με ένα γρήγορο πέρασμα τις νότες πριν και μετά το τονικό κέντρο. Επίσης αν στην ανιούσα περάσουμε ΧΟΥΖΑΜ και στην κατιούσα καθαρό ματζόρε, τότε πάλι έχουμε μια παραλλαγή του Ράστ. Τα διαστήματα που προκύπτουν είναι τα εξής: Τ-Τ-Η-Τ-Τ-Τ-Η

Τα παραπάνω όμως ισχύουν όταν το Ράστ βρίσκεται σε ανοδική πορεία. Όταν βρίσκεται σε καθοδική πορεία η έβδομη βαθμίδα του χαμηλώνει κατα ένα ημιτόνιο. Δηλαδή η διαφορά του με τη ματζόρε κλίμακα είναι το χαμήλωμα της 7ης βαθμίδας όταν βρίσκεται σε καθοδική πορεία.

Έτσι μπορούμε να «κατασκευάσουμε» το Ράστ από όλους τους τόνους:

<lilymidi> \clef treble \relative c' { {d e fis g a b cis d } \addlyrics {ΡΕ ΜΙ ΦΑ# ΣΟΛ ΛΑ ΣΙ ΝΤΟ# ΡΕ } } </lilymidi>




Το Ραστ από όλους τους τόνους:
βάση βαθμίδες
ντο ντο-ρε-μι-φα-σολ-λα-σι-ντο
ρε ρε-μι-φα#-σολ-λα-σι-ντο#-ρε
μι μι-φα#-σολ#-λα-σι-ντο#-ρε#-μι
φα φα-σολ-λα-σιb-ντο-ρε-μι-φα
σολ σολ-λα-σι-ντο-ρε-μι-φα#-σολ
λα λα-σι-ντο#-ρε-μι-φα#-σολ#-λα
σι σι-ντο#-ρε#-μι-φα#-σολ#-λα#-σι

Οι βασικές συγχορδίες του δρόμου Ραστ είναι: η πρώτη (+), η δεύτερη (-), η τέταρτη (+), η πέμπτη(+).

Δηλαδή στην τονικότητα Ρε του δρόμου Ράστ, οι βασικές συγχορδίες είναι: η Ρε+, η Μι-, η Σολ+ και η Λα+.

Με αυτόν τον τρόπο βρίσκουμε και τις βασικές συγχορδίες στις υπόλοιπες τονικότητες.

Αυτό που μπορεί να χαρακτηρίσει ένα κομμάτι σαν Ραστ και όχι σαν ματζόρε, είναι αφ' ενός το χαμήλωμα της 7ης βαθμίδας κατά ένα ημιτόνιο και αφ' ετέρου η στάση που επιμένει να κάνει η μελωδία στη 2η βαθμίδα.

Ο Δρόμος Ραστ στην κατιούσα κλίμακά του και με ελαττωμένη την 7η βαθμίδα ονομαζόταν Υποφρύγιος τρόπος στην Αρχαία Ελληνική μουσική και ξεκινούσε με βάση το φθόγγο Σολ. <ref>Χ. Παγιάτης, Λαϊκοί Δρόμοι, Εκδόσεις Fagotto, 1992</ref>


Αναφορές

<references/>