Ο κόσμος απ' τη ζήλεια του

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Μην κλαις μικρούλα μου γλυκιά, μην κλαις, μη μαραζώνεις,

γ[ιατί κι εμένα την καρδιά βαθιά μου την πληγώνεις,]x2

μην κλαις μικρούλα μου γλυκιά, μην κλαις, μη μαραζώνεις.


Ο κόσμος απ' τη ζήλεια του ζητάει να μας χωρίσει,

[να κάψει θέλει δυο καρδιές που έχουν αγαπήσει,]x2

ο κόσμος απ' τη ζήλεια του ζητάει να μας χωρίσει.


Μην κλαις κι εγώ, για πείσμα τους, μπροστά σ' όλους μια μέρα,

[θα 'ρθω μέσα στο σπίτι σου, να σου φορέσω βέρα,]x2

μην κλαις κι εγώ, για πείσμα τους, μπροστά σ' όλους μια μέρα.


Σχόλια

  • Φωνογραφήθηκε στις 1/7/1940. Διεκδικητής της πατρότητας των στίχων (ή πιθανός συνδημιουργός) είναι ο Θεοχ. Σπυρόπουλος. Κυκλοφόρησε το Σεπτέμβρη του 1940.