Με λικέρ και με σαμπάνια

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Με σπανιόλικες χαβάγιες, με σαράντα ατσιγγάνες

τη ζωή μποέμικα περνώ,

με λικέρ και με σαμπάνια, να μου φύγουν τα φαρμάκια,

αφού, ξέρεις, χρόνια σ' αγαπώ.


Αχ, αχ, Καλλιοπάκι μου γλυκό,

αχ, αχ, δε με λογαριάζεις, θα χαθώ!


Μέσ' στις μπύρες ξενυχτάω και τον πόνο μου ξεχνάω

για τα πείσματά σου τα τρελλά,

προσπαθώ να λησμονήσω, στο κρασάκι να μεθύσω,

να ξεχάσω, φως μου, τα παλιά.


Αχ, αχ, Καλλιοπάκι μου γλυκό,

αχ, αχ, για τα σένα, φως μου, θα χαθώ!


Για θυμήσου τα βραδάκια στης Αθήνας τα σοκάκια

τη ζωή μας πώς περνούσαμε,

ήταν όλα μαγεμένα, στην αγάπη μας σβησμένα,

πάντα ξένοιαστοι γυρνούσαμε.


Αχ, αχ, Καλλιοπάκι μου γλυκό,

αχ, αχ, μ' έχεις κάνει φως μου σαν τρελλό!