Μες την παγωνιά

Από Rebeto-pedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Μέσα στο κρύο, τη βροχή,

γυρνάς κι αναστενάζεις,

[πίνεις το δάκρυ για κρασί,

και μεθάς, στιγμή δεν ησυχάζεις.] x2

Μες την παγωνιά!


Μα ποιός να είναι ο πόνος σου,

ποιό να' ν' το μυστικό σου,

[μήπως στα ξένα έχασες,

έχασες κι εσύ τον άνθρωπό σου.] x2

Και γι' αυτό πονάς!


Μήπως η μοίρα σ' έριξε,

μακριά απ' τους δικούς σου,

[τι άλλος πόνος πιο βαρύς,

πιο βαρύς, σου τυραννά το νου σου!] x2

Μες την παγωνιά!