Κάτω στον Άγιο Διονύση

Από Rebeto-pedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Για τη σκληρή σου την καρδιά,

πόσα δε χάθηκαν παιδιά,

που ‘χεις εσυ ξεμυαλίσει

κάτω στον Άγιο Διονύση.


Με τα τρελά σου πείσματα

και τα πολλά τσακίσματα,

στης γειτονιάς σου το γωνάκι,

λιώνουν όλοι απ’ το μεράκι.


Και ‘γω για σένα ράγισα,

του Αη Διονύση μάγισσα

κι απ’το μεράκι μου σβήνω,

δε ξέρω πια τι θα γίνω.