Η Γερακίνα

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ,

τα βραχιόλια της βροντούν!

Κίνησε η Γερακίνα για νερό,

ώρε, κρύο να φέρει.

Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ,

τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν,

ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ.


Κι έπεσε μες στο πηγάδι

κι έβγαλε, ώρε, φωνή μεγάλη.

Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ,

τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν,

ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ.


Κι έτρεξε ο κόσμος όλος

κι έτρεξα, ώρε, κι εγώ ο καημένος!

Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ,

τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν,

ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ.


Γερακίνα θα σε βγάλω

και γυναί, ώρε, γυναίκα θα σε πάρω!

Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ,

τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν,

ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ.


Κι έριξε χρυσό κορδόνι

και την έ-, ώρε, την έπιασα απ' τη ζώνη.

Ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ,

τα βραχιόλια της βροντούν, τα βραχιόλια της βροντούν,

ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ, ντουμ.