Εσύ μου πήρες τη χαρά

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Απ’το φαρμάκι πιο πικρή

έγινε η ζωή μου,

εσυ μου πήρες τη χαρά, τη χαρά,

αχ, είσ’ η καταστροφή μου.


Ετούτα είναι βάσανα κι όχι τα περασμένα,

να τα βαστήξω δε μπορώ κι αλίμονο σε μένα.


Τώρα γελάς και χαίρεσαι,

κακούργα δε σε μέλλει,

που μ’έκανες να σέρνομαι, σέρνομαι,

αχ, κοτώνω σαν κουρέλι.


Ετούτα είναι βάσανα κι όχι τα περασμένα,

να τα βαστήξω δε μπορώ κι αλίμονο σε μένα.


Αυτό το σφάλμα το βαρύ,

ποτέ δε θα μπορέσω

και ζωντανός μα και νεκρός και νεκρός,

δε θα στο συγχωρέσω.


Ετούτα είναι βάσανα κι όχι τα περασμένα,

να τα βαστήξω δε μπορώ κι αλίμονο σε μένα.