rebetiko.sealabs.net

Τελικά πρέπει να σπανίζουν γιατί δεν εξηγείται αλλιώς αυτή η φυλλοξέρα που μας έχει βρει.Αφορμή για το σχόλια είναι η δημοσίευση του Καμινεύς και εμού προσωπικά για αναζήτηση φίλου που να παίζει κιθάρα.Δεν ξέρω αν φταίει το ύφος της αγγελίας η το ότι δεν προσφέρουμε στάνταρ κάποιο μεροκάματο η τέλος πάντων κάτι άλλο.Τι άλλο να πω εκτός του ότι είναι ένα θέμα προς συζήτηση.
Ευχαρίστως να ακούσω διάφορες απαντήσεις και να θέσω και ένα γκάλοπ.

Παρών ! Κιθαρίστας !

Ίσως οι περισσότεροι όταν πάνε να ασχοληθούν με αυτή τη μουσική στρέφονται προς το μελωδικό όργανο και απαξιώνουν την κιθάρα. Σου λέει: "έλα μωρέ δυο ακκόρντα είναι , δεν παίζει και τίποτα ιδιαίτερο".
Απεναντίας θεωρώ ότι κάνει πολύ σημαντική δουλειά, είτε με τα γεμίσματά της, είτε (το πιο σημαντικό) κρατώντας σωστό-στακάτο ρυθμό για τα υπόλοιπα όργανα που παίζουν μαζί. Νομίζω προσωπικά ότι δεν είναι τόσο εύκολο να παίξει κάποιος λαϊκή κιθάρα, χρειάζονται ώρες τριβής (πτήσης ) μαζί με το μπουζούκι. Οπότε συνήθως οι περισσότεροι στρέφονται στο μελωδικό όργανο.

Είναι σπάνιο να ξεκινήσεις από την αρχή, από το μηδέν να παίξεις ρεμπετικα ταυτόχρονα μαζί με κάποιον άλλο και να πορεύεστε μαζί. Εγώ είχα αυτή την τύχη γιατί σαν φοιτητής σε μια παρέα αρχίσαμε όλοι μαζί να παίζουμε. πχ βρεθήκαν δυο μπουζουκάκια στα χέρια φίλων , έλα και συ Μάκη μιας που γρατσουνούσες (κάτι ροκάκια έπαιζα) να παίξουμε μαζί κλπ και το ένα φέρνει το άλλο.
Θέλω να πω δηλαδή ότι κάποιος που ξεκινά από μόνος του (που είναι το πιο συνηθισμένο) είναι πολύ δύσκολο ξαφνικά να αρχίσει να μελετάει λαϊκή κιθάρα. Το πιο πιθανό είναι να πιάσει το μπουζουκάκι να βγάλει καμμιά μελωδία ώστε να γουστάρει είτε παίζοντας μόνος του είτε με την παρέα. Μου φαίνεται δύσκολο κάποιος που αρχίσει να την ψάχνει με μελωδίες να αρχίσει πχ να παίζει Μάρκο με ακκόρντα.

Ίσως γι' αυτό και οι περισσότεροι ξεκινάνε με τζουράδες μπουζούκια κλπ και φυσικά όσο βελτιώνονται και μαθαίνουν τραγούδια μένουν εκεί.

Οπως ακριβως τα λεει ο φιλος ο Μακης ειναι!

Οταν κατεληξα στη Γερμανια, εψαχνα μανιωδως να βρω ενα κιθαριστα να με ακκομπανιαρει (την πλακα μας να κανουμε). Βρηκα τελικα ενα τουρκο, ομολογουμενως δεξιοτεχνη της κλασσικης κιθαρας. Σας πληροφορω οτι ουτε το "Χαμαμ" του Δελια δεν ηταν σε θεση να κρατησει σωστα, κι ας ειναι 2 ακκορντα ολο κιολο (και σκεφτητε οτι ηταν τουρκος και το ασμα τσιφτετελι...).

Τα γεμισματα δε, ειναι μεγαλη υποθεση. Επειτα περνας σε αλλα (πχ Δουσας, Κωστης), ομως θελει πραγματικα πολυ δουλεια.

Χαιρετισματα

Οπως έχω ξαναπεί,θεωρώ την κιθάρα στο ρεμπέτικο το πιο σημαντικό κομμάτι του(και ας παίζω μπουζούκι).Είναι τα μπασοτυμπανα της Rock μουσικής.Ρυθμός και μελωδία βασίζονται πάνω της.Δυστυχώς όμως (όπως πολύ σωστά είπε ο Μάκης)όλοι στέκονται στα δυο ακόρντα,απαξιωτικά.Λογικό λοιπόν να ξεκινούν όλοι με είδη μουσικής που φαίνονται πολύπλοκα.Οπως και να έχει,εμείς θα βρούμε κιθαρίστα

Σπανιζουν .... σπανιζουν...
Αλλα ενας φιλος είπε οτι την καλυτερη λαϊκη κιθαρα την παιζουν οι μπουζουξηδες...
Κι εγω κιθαριστας ειμαι, που εκτος απο τη "σπανιοτητα" του ειδους μου θελω να δηλωσω και κατι ακομη: Οι κιθαριστες πάντα παίζουν για τους αλλους και ποτε για τον εαυτο τους.Παντα οι μπουζουξηδες επιλεγουν το δρομο του προγραμματος (αν μιλαμε για δουλεια η και για φιλικα γλέντια). Ποτε δεν φαινονται οι κιθαριστες, παντα καθεται καποιος πιο μπροστα απο αυτους! Δεν εχω απαιτηση να αποκτησω τις τιμες ενος μπουζουξη, αλλα κι ο κιθαριστας ενα οργανακι κραταει γιατι γουσταρει και ας του δινουν ελαχιστοι σημασια. Ευχη και καταρα λοιπον και οι συναδελφοι με καταλαβαινετε....

Δηλώνω και εγω παρων αδερφια.
Η δικη μου αποψη για το θεμα ειναι πως το καθε οργανο εχει το ρολο του μεσα στο συνολο,ετσι και η λαικη κιθαρα πιστευω πως εχει πολυ βασικο ρολο αν παρουμε για παραδειγμα τις ηχογραφισεις θα δουμε οτι η κιθαρα εχει τις περισοτερες παρουσιες απο ολα τα υπολοιπα οργανα.Για να φερω και ενα χιουμοριστικο παραδειγμα στο παλκο πανω ολοι μπορουν να κανουν διαλειμα , ο κιθαριστας δεν μπορει να παει ουτε για κατουρημα(ειμαι παθων)

Καλησπέρα σας παιδιά.Και εγώ κιθαριστής είμαι και θέλω να συμφωνήσω καταρχήν με τα παιδιά.

Εγώ ενώ ξεκίνησα με πνευστό όργανο και χωρίς καμμία επαφή με έγχορδα, κατέληξα να παίζω ρεμπετοκίθαρο. Κατά την γνώμη μου, είναι ένα όργανο το οποίο θέλει πολύ όρεξη για να καταφέρεις να φτάσεις σε κάποιο επίπεδο. Όπως είπε και ο αγαπητός και συνάδελφος max, το πιο σημαντικό στην κιθάρα είναι το τέμπο, καθώς αν το χάσει ο οργανοπαίχτης, χάθηκε όλο το σχήμα.... Τέλος πάντων για να μην μακρυγορούμε, θέλω να πω το εξής:

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η κιθάρα και πιο συγκεκριμένα η κιθάρα στα ρεμπέτικα είναι το πιο δύσκολο όργανο. Και δικαιολογούμαι ως εξής: Γιατί όταν παίζεις κιθάρα το μυαλό σου πρέπει να κανει τις εξής λειτουργίες:
1. Σωστό και σταθερό τέμπο.
2. Να ξέρεις την μελωδία του κομματιού και να έχεις τις κατάλληλες γνώσεις δημιουργείς αλληλουχία μεταξύ των ακόρντων!
3. Ταυτόχρονα να τραγουδάς ή και πολλές φορές να κάνεις μια δεύτερη (την οποία πρέπει επίσης να σκέφτσαι προκειμένου να είναι σωστη!).
4. Να καταφέρνεις μπασίματα τα οποία δεν θα σκεπάζουν την μελωδία του πρώτου οργάνου και ταυτόχρονα να είναι πετυχημένα. Δλδ αν απο ρε+ θες να καταλήξεις σε σολ-, να τελειώνεις έιτε στην σολ είτε σε μια του ακόρντου.
5. Να πρέπει να απαντάς και σε αυτούς που σου μιλάνε...
6.Τέλος, να είσαι σε εγρήγορση και να μπορείς να αλλάξεις το τέμπο σου οποιαδήποτε στιγμή, παρακωλουθόντας τον συναδελφό σου διαρκώς, έτσι ώστε αν κάνει κάποιο λάθος να τον καλύψεις χωρίς να φανεί τπτ!......

Αυτά. Ευχαριστώ!