vacondios έγραψε:member21 έγραψε:Μάγκες έχω την χθεσινή συναυλία που δόθηκε προς τιμήν του Μάρκου μας στο Λυκαβυττό. Είναι περίπου 3 ώρες με πολύ καλές εκτελέσεις των τραγουδιών του απο πολλούς καλλιτεχνες. Αν θέλετε την ανεβάζω σε καλή συμπίεση.
Εγώ προσωπικά προτιμάω να ακούω τα αυθεντικά τραγούδια του Μάρκου. Είναι αξεπέραστος. Δεν έχω ακούσει τη συγκεκριμένη συναυλία αλλά όσα αφιερώματα στον Μάρκο έχω ακούσει (συμπεριλαμβανομένου και εκείνου των Νταλάρα και των Στέλιου και Δομένικου Βαμβακάρη που είναι το καλύτερο ή το λιγότερο κακό) με έχουν στενοχωρέσει έως εξαγριώσει. Το "αφιέρωμα" που έκανε στον Μάρκο η Εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου στην ΝΕΤ ήταν σκέτη κακοποίηση του Μεγάλου Δημιουργού. Εγώ θα προτιμούσα οι σύγχρονοι καλλιτέχνες να αφήσουν ήσυχο το Μάρκο. Οι περισσότεροι είναι πολύ μικροί για να τον πιάσουν στο στόμα τους.
Γειά σου Βακόνδιε, φίλε μου.
Με καλοπροαίρετη διάθεση και ΜΟΝΟ καλοπροαίρετη, θέλω να σε ρωτήσω γιατι ΄γίνεσαι τόσο "αρτηριοσκληρωτικός" κάθε φορά που μπαίνει ενα θέμα πατρότητας, πιστότητας ή αυθεντικότητας, δημιουργού ή τραγουδιστή.
Και πάλι για να μη με παρεξηγήσεις, σε ρωτάω με απόλυτα φιλική διάθεση.
Με πιο κριτήριο θα πρέπει οι τραγουδιστές να αφήνουν "ήσυχο" το Μάρκο?
Ο Ζαμπέτας στη βιογραφία του όταν τον ρωτήσανε τι γνώμη του για την Αντζελα (τη Λαίδη!!!) απάντησε σκωπτικά. "Καλή είναι η
αιδοιοαοιδός".
Παρεπιπτώντος, η Αντζελα ξεκίνησε κάνοντας δεύτερες στις εναπομείναντες μορφές του λαικού τραγουδιού.
Με την προσωπική μου γνώμη πάντα, αν ακούσω ποτέ την Αντζελα να τραγουδάει Βαμβακάρη, θα έχω ολοκληρωθεί ως γυναίκα-τραγουδίστρια και μετα μπορώ να αποσυρθώ στα ιδιαίτερά μου...ή και να αυτοκτονήσω.
Γιατί μπορεί να είναι κάπως καλή η φωνή της αλλα αυτό δεν αρκεί και το ξέρουμε όλοι.
Υπάρχουν όμως υπέροχοι τραγουδιστές με ήθος και σπουδαίες φωνές, που το "χρωστάνε" στην εποχή τους, να αναπαράγουν τον Μάρκο.
Πρόσεξε, να αναπαράγουν, οχι να τον μιμούνται. Και οποιαδήποτε επανεκτέλεση δεν έχει καμμία ουσία να επανεκτελείτε αν είναι ίδια με την αυθεντική. Γιατι σε αυτή τη περίπτωση σαφώς και προτιμώ την αυθεντική.
Μου θυμίζεις ώρες-ώρες, κάτι φίλους νέους μουσικούς, αναβιωτές του ρεμπέτικου που στο όνομα της αυθεντικότητας, οταν παίζουνε και τραγουδάνε, περνάνε στο όργανο (ή ακόμα χειρότερα στη φωνή) και τα λάθη των ηχογραφήσεων.
Προτιμώ να εκτιμώ τη διαχρονικότητα των τραγουδιών μεσα απο τις επανεκτελέσεις τους, και χαίρομαι που τα τραγουδάμε ακόμα γιατι αν τα "αφήναμε ήσυχα", θα μπαίναν στο μουσειακό χρονοντούλαπο της μουσικής με ταμπελάκι "μην αγγίζετε", και θα τα ανακαλύπταμε μετα απο χρόνια όπως ο Σλήμαν τη Τροία, και πάλι στο μουσείο θα τα βάζαμε.
Θα πω κάτι και μπορεί να ορμήξετε όλοι, δεν ξέρω..., επειδή εχω αντιληφθεί οτι απο το site απουσιάζει πλήρως ο Γαβαλάς (ο Πάνος), -πιθανά να μην θεωρείται ρεμπέτης αρκετά για να βρίσκεται εδώ- εγώ προσωπικά αλλα και με τη σύμφωνη γνώμη πολλών φίλων μου μουσικών, ήταν ενας αξεπέραστος τραγουδιστής με ΗΘΟΣ και φωνή που σου τσακιζε τα κόκκαλα.
Παράδειγμα φέρνω το γνωστό τραγούδι "Ειν΄ευτυχής ο άνθρωπος", (το έχεις στα τραγούδια που σου έστειλα). Η καλύτερη εκτέλεση όλων των εποχών. Με απόλυτο σεβασμό στους δρόμους (γιατι αλλάζει συνέχεια) και με φωνή αστραπόβροντο. Τέτοια μοριοδότηση σπάνια συναντάς σε τραγουδιστή.
Εδώ δυστυχώς, θα πάρω και το μέρος του "ακατανόμαστου" που δεν τον συμπαθώ καθόλου, ούτε τη φωνή του εκτιμώ, (ούτε ο πατέρας του είχε καλή φωνή, ήταν εκτός μέτρου πάντα - είχε ψυχούλα στη φωνή όμως, που ο γιός του δεν έχει.) αλλά όταν κάνει κάποια δουλειά ή δίνει κάποια συναυλία, είναι τοσο επαγγελματίας όσο χρειάζεται ώστε να επανεκτελεί άψογα, με τις καλύτερες ενορχηστρώσεις και με ΑΠΟΛΥΤΟ σεβασμό στους δρόμους του ρεμπέτικου.
Αυτά... πάντα με αγάπη, απο μια φίλη (ελπίζω να παραμείνω με τα παραπάνω που είπα...)