Εγώ πάλι το ξανασκέφτομαι και εμμένω στα αρχικά μου σχόλια.
Πρόσφατα στην εκπομπή με ρεμπέτικα που κάνω σε ένα τοπικό σταθμό εδώ είχα θέμα την ιστορία, λόγω της επετείου της 28ης. Σταχυολογώ παρακάτω κομμάτια από τα κείμενα που έγραψα για την εκπομπή … μια και τα χω ξαναγράψει μη τα ξαναγράφω …
… Γιατί έτσι είναι αδερφάκια μου το ρεμπέτικο εκτός από κληρονομιά είναι και η ίδια μας η ιστορία …
… Αν κάτι επιβεβαιώνεται, αυτό είναι ο απλοποιημένος -και κατά κανόνα αντιιστορικός- τρόπος με τον οποίο το παρελθόν αποτυπώνεται στη συλλογική μνήμη …
… Όμως αν ένας λόγος με έκανε εμένα προσωπικά να τα ψάξω είναι πρώτον αφού τα σερβίρουνε ... να μη μας τα δινουνε ετοιματζίδικα φαστ φουντ να πούμε. Όπως θέλει ο πάσα ένας δηλαδή που τυχαίνει να διαθέτει πάπυρο και μελάνι. Διότι και αυτός κοιλιά έχει όπως όλος ο κόσμος. Οπότε θα τα πει με τρόπο που να γεμίζει όσο γίνετε περισσότερο τη κοιλία του. Πνευματικός και υλικός. Και δεύτερον διότι μόρτες μου η ιστορία επαναλαμβάνετε. Κι ότι περάσεις μία φορά δεν αποτελεί εγγύηση ότι δε θα το ξανασυναντήσεις μπροστά σου. Γι αυτό …
… Πάντως ρε μόρτες να τη σεβόμαστε τη κυρά ιστορία που σα θηλυκό κι αυτή όπως και η ξαδέρφη της η αλήθεια την ομορφιά και την αξία τους τη διακρίνεις όταν είναι γυμνές. Έτσι ακριβώς όπως τις γέννησε η μάνα τους να πούμε. Άμα τους βάλεις ένα σωρό αλατοπίπερο, μπιχλιμπιδάκι και καλλυντικό τις κάνεις όπως να ναι και μετά τις εκδίδεις και επί χρήμασει σε ένα οίκο … εκδοτικό και να μη πούμε τι γίνονται διότι λογοκρισία. Α και να θυμάστε όταν ζητάτε συμβουλές να ανατρέχετε λίγο και στην ιστορία. Όχι μόνο την εθνική αλλά και τη προσωπική. Τη γυμνή όμως έτσι? Όχι την άλλη τη τρελιέγκο με τα λιολιά. Όπως και να χει κάποιος που φαίνετε να χει δίκιο λέει: Να ακούτε τις συμβουλές αλλά να κάνετε υπομονή με τους συμβουλάτορές σας. Τελεία.
(Συγνώμη για το ύφος αλλά σας είπα είναι copy - paste από τα κείμενα της εκπομπής)
Στο φίλο udialek (δεν εννοώ τίποτα προσωπικό έτσι) να πω με πάσα μετριοφροσύνη, οτι δε με χαρακτηρίζει κανένα από τα επίθετα που παραθέτει. Αυτά που έγραψα εδώ είναι αποτέλεσμα τεκμηριωμένων σκέψεων και της όσης λίγης εμπειρίας μου. Όχι σε τέτοια θέματα ειδικά, αλλά στη ζωή γενικότερα. Να εξηγήσω ότι δε διαφωνώ με το να γίνει κομικ το ρεμπέτικο. Ας γίνει χίλιες φορές. Όχι ο Μάρκος όμως. Όχι ο Μπάτης. Διότι είπαμε είναι η ιστορία μας. Η μουσική ιστορία μας.
Έν κατακλείδι φίλε udialek το ρεμπέτικο προβάλετε από ιστοχώρους σαν και τούτο και από πρωτοβουλίες όπως οι ωραίες εκπομπές που κάνεις.
Και επιτέλους ας σταματήσει να γίνετε γνωστή η Ελλάδα στο εξωτερικό εξάγοντας την ιστορία της. Αν κάποιος ενδιαφέρετε γι αυτόν το τόπο ας ασχοληθεί με το παρόν του ...
