να μου τα φας τα λέφτα ... παραμυθοπούλα ... μανταλάκι ... κλπ
τι συκωτι, τι αντερα ...
Τωρα με τον Χατζηχρηστο θυμηθηκα (σαν τα ανεκδοτα ερχονται τα ατιμα...) που ειχαμε διχογνωμια για το αν λέει "
φίλε παραπονιαρη" ή "
ψηλέ παραπονάρη"
παντως θυμαμαι για μεγαλο διαστημα το λεγαμε στο παλκο, κανονικα "ψηλέ" ...
Με το βουναλάκι και τον Κουνελάκη αυτο δεν ξερω αν εχει λυθει ακομα ...
οι μισοι το λεγανε
στο βουναλάκι και οι αλλοι
στου Κουνελάκη και καλα καποιο κουτουκι, καποιο στεκι ... καποιου Κουνελάκη με τ'όνομα ...
ενω καποιοι αλλοι λεγανε στο
βουνελάκι και καλα ιδιωματισμος ... ενω ενας κολλητος μου επειδη στην Ξανθη ειχε ενα βουναλακι που το λεγανε Αυγό (λογω σχηματος) ελεγε :
"τοτε πια θα κουβαλάμε, στο Αυγό την κουρελού"
... πιάστο αυγο και κουρευτο το !!!
Βεβαια αν πιασουμε και τα ηθελημενα μεταλλαγμενα, οπως το παραπανω και το "κατσε να φαμ'", δεν τελειωνουμε ουτε του χρόνου ... κι εκει εχει πολυ γελιο !!!