Δημοσιεύτηκε: 01 Οκτ 2006 01:32 pm
Το μεγαλύτερο, ίσως, εμπόδιο για να επικοινωνήσουμε καλύτερα είναι η φυσική απόσταση που μας χωρίζει και η «ψύχρα» του πληκτρολόγιου και της οθόνης, σαν μέσα επικοινωνίας.
Μιλάμε για ηλεκτρονική επικοινωνία, με όλα τα γνωστά συν και πλην.
Αν είμασταν μια παρέα μαζεμένοι από κοντά και βλέπαμε καλά ο ένας στα μάτια του άλλου, είμαι βέβαιος ότι θα μιλούσαμε διαφορετικά, πολύ πιο ήρεμα και αποτελεσματικότερα.
Σήμερα, ήρεμος πια, πολύ πιο νηφάλιος και μετά το κρασί που κατανάλωσα προχθές βράδυ στο «Πήρε και βραδιάζει» με την εκλεκτή συντροφιά των φίλων μας a.d.d. και hondrosk, θέλω να πω κάποιες σκέψεις από καρδιάς.
Ας ξεκαθαρίσω λοιπόν από την αρχή κάποια πράγματα:
- Δεν θέλω να σταθώ σε παραθέσεις και παραθυράκια του τύπου: είπες αυτό, να η απάντησή μου.
Νομίζω ότι μια τέτοια τακτική θα μας οδηγούσε σε επιπρόσθετη στείρα αντιπαράθεση και όξυνση των πραγματών.
- Δεν θέλω να μπω εμπόδιο στα οποιαδήποτε σχέδια και στόχους των διαχειριστών. Ίσα-ίσα που θέλω (όσο μπορώ) να τους βοηθήσω στο δύσκολο έργο τους, στην ανάδειξη της σελίδας ως κορυφαίας (λέω εγώ) του είδους.
- Και, βέβαια, δεν έχω πρόθεση και λόγους να μαλώσω με κανέναν. Αντίθετα, θέλω να είμαι αγαπημένος με όλους!
Έχω άριστες σχέσεις με πάρα πολλά παιδιά στη σελίδα και νομίζω ότι χαίρω της αγάπης και της εκτίμησής τους. Κι αυτή είναι η αμοιβή μου....
Είμαι ευτυχής που εδώ απέκτησα πολλούς και καλούς φίλους. Και ακόμα περισσότερο που πολλοί μου δείχνουν καθημερινά, με κάθε τρόπο, την αγάπη τους και τους ευχαριστώ πάρα πολύ. Τα mail που συνέχεια λαμβάνω, ειδικά τις τελευταίες μέρες, απλά το επιβεβαιώνουν. Σας ευχαριστώ όλους και δημόσια.
Κατ’ αρχάς δεν ντρέπομαι καθόλου να σας αποκαλύψω ότι πιθανώς (να που χρειάζεται περιστασιακά η λέξη Ηρακλή μου!) θα ήμουνα ο τελευταίος που θα ‘θελε να απομακρυνθεί από τη ζεστή αυτή φωλιά συνάντησης τόσων διαφορετικών χαρακτήρων, ηλικιών και ποικιλίας προσωπικοτήτων. Που μας ενώνει η κοινή μας αγάπη για το Ρεμπέτικο και Λαϊκό Τραγούδι και ουσιαστικά δεν πρέπει να μας χωρίζει τίποτα!
Την ύπαρξη της σελίδας την πληροφορήθηκα από τον Ntouzeni (ή τον hondrosk, δεν θυμάμαι καλά) –εξαιρετικοί φίλοι και οι δυο- τον περασμένο Φεβρουάριο (2006), μόλις 2-3 μέρες πριν την εγγραφή μου. Όχι δεν την ήξερα πιο μπροστά και όποιος το είπε αυτό έχει σίγουρα λάθος πληροφόρηση.
Μέχρι τότε και για 4 χρόνια είμουνα μέλος στο Ρεμπέτικο φόρουμ, στη γειτονική γωνιά. Εκεί λόγω της διαρκούς μου προσπάθειας να «συμπαρασύρω» κι άλλους, σε μια συλλογική προσπάθεια για την ευρύτερη διάδωση του ρεμπέτικου, δέχτηκα κατά καιρούς βολές και επιθέσεις από δυο-τρεις της κλίκας που κάνει κουμάντο. Ίσως να έφταιγα κι εγώ και δυστυχώς απογοητευμένος τα βρόντηξα κάτω και έφυγα για πάντα.
Υπάρχουν αρκετά μέλη της σελίδας μας που είναι μέλη και εκεί και έχουν ζήσει τα πράγματα από κοντά. Τα ξέρουν καλά. Όπως ξέρουν (και όχι μόνο αυτοί) το τι πρόσφερα 4 χρόνια σ’ εκείνη τη σελίδα. Πολύ περισσότερα απ’ ότι –μέχρι στιγμής- εδώ. Παράλληλα οι «ρεμπετο-δουλειές» μου ανέβηκαν και σ’ άλλα sites, όπως το rempetika.com, rebetiko.gr, κλπ. Με εγκωμιαστικά σχόλια των επισκεπτών. Να ‘ναι καλά.
Επομένως, όταν ήρθα εδώ είμουνα ήδη αρκετά γνωστός.
- Τώρα θα απαντήσω στα ερωτήματα κάποιων φίλων συνφορουμιτών και στις ευθείες κατηγορίες που μου έγιναν από προχθές:
Ε: Γιατί ήρθες στο sealabs?
Α: Για να γνωρίσω νέους και άλλους ανθρώπους που έχουν την ίδια αγάπη με μένα για το ρεμπέτικο και για να μοιραστώ γνώσεις και υλικό μαζί τους.
Ε: Γιατί κάνεις τόσες πολλές διορθώσεις , βάζεις σχόλια στα τραγούδια της σελίδας και ανεβάζεις άλλες εργασίες σου?
Α: Βασικά για 5 λόγους (με τυχαία σειρά κατάταξης): Για να,
1. Δώσω πληροφοριακό υλικό στα υπόλοιπα μέλη, μοιραζόμενος το αρχείο μου.
2. Αποδωθεί στους δημιουργούς και ερμηνευτές αυτό που ιστορικά δικαιούνται.
3. Περισσωθεί και διαδοθεί η μουσική πολιστική μας κληρονομιά στο διενεκές.
4. Βελτιωθεί η ποιότητα και αξιοπιστία της σελίδας sealabs, και
5. Μείνει το όνομά μου στις επόμενες γενιές, ως ταπεινού αλλά αόκνου υπηρέρη του Ρεμπέτικου και Λαϊκού Τραγουδιού. Κοινώς, για την υστεροφημία μου, ως ελάχιστη ηθική αμοιβή για τους κόπους και την αγάπη μου γι’ αυτό. Νομίζω ότι το δικαιούμαι, όπως όλοι σε παρόμοιες περιπτώσεις. Και κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι και λογικό και δίκαιο. Αν αυτό ενοχλεί κάποιους (για τον οποιοδήποτε λόγο) είναι πρόβλημά τους.
Ε: Γιατί βάζεις το όνομά σου στις διορθώσεις και πιστεύεις ότι έτσι είναι πιο σωστό να γίνεται?
Α. Κατ’ αρχάς δεν είμαι ο μόνος που έβαζε το όνομά του. Δεν ξέρω αν κι άλλοι παρασύρθηκαν από μένα, ή προϋπήρχαν ονόματα άλλων μελών της δικής μου παρουσίας στη σελίδα. Παλαιότερα το έβαζα, στις περισσότερες όμως διορθώσεις μου δεν υπάρχει, σύμφωνα με τις υποδείξεις των διαχειριστών.
Όμως ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί να είναι η δουλειά και η προσπάθειά μας ανώνυμη. Γιατί να μην δίνεται επιπλέον ειδικό βάρος σε επώνυμες δουλειές, που θα λειτουργήσουν σαν μοχλός αποφυγής άσχετων και λαθεμένων συμμετοχών?
Σε κατακλείδα, έβαζα το όνομά μου γιατί πιστεύω ότι πρέπει να μπαίνει απ’ όλους, για τους εξής λόγους:
1. Δίνεται μεγαλύτερη βαρύτητα σ’ αυτόν που διορθώνει και σχολιάζει και το όνομά του είναι άμεσα αναγνωρίσιμο και εκτεθειμένο, χωρίς να χρειάζεται να ανατρέχει κανείς στα ιστορικά στοιχεία της καρτέλας του κάθε τραγουδιού. Οπότε δυσκολότερα μπορεί να γράψει κανείς «το μακρύ και το κοντό του».
2. Η άμεση αναγνωρισιμότητα του διορθώνοντος δημιουργεί καλύτερες προϋποθέσεις και αυξάνει την άμιλλα για μεγαλύτερη συμμετοχή των μελών, στην κατεύθυνση της βελτίωσης όλων.
Ε: Γιατί δεν ανεβάζεις στη σελίδα κι άλλες σχετικές με το Ρεμπέτικο εργασίες σου? Ξέρουμε ότι έχεις πολλές. Δεν θα το ήθελες, αφού θα μας βοηθούσε και πολλοί από μας διψάμε για πληροφόρηση και ενημέρωση σχετικά με το χώρο?.
Α. Δεν θα είχα αντίρρηση. Θα το 'θελα κι εγώ. Αν δείξουν το απαιτούμενο ενδιαφέρον και οι διαχειριστές, εδώ είμαστε.
Ε: Τελικά, σ’ αρέσει η προβολή και διαφήμισή σου, και γι’ αυτό δεν είσαι κρυμμένος πίσω από ένα ψευδώνυμο? Κατηγορήθηκες και επικρίθηκες γι’ αυτό.
Α: Σε λογικά πλαίσια ναι. Θα έλεγα η αναγνωρισιμότητα με ενδιαφέρει. Και σε ποιον δεν αρέσει, αν βέβαια το αξίζει? Ας πούμε, οι δυο διαχειριστές, που κάνανε και συντηρούν αυτή τη σελίδα με τόσο κόπο, πάθος και αγάπη, δεν αξίζουν προβολής και επαίνων? Έπρεπε να είναι ανώνυμοι και απρόσωποι? Και μπορεί κανείς να τους κατακρίνει γιατί γίνανε γνωστοί ή επώνυμοι, αν θέλετε? Ασφαλώς όχι, κατά τη γνώμη μου. Και πάλι μπράβο τους!!!
Ε: Χρειάζονται οι έπαινοι και οι επιβραβεύσεις μεταξύ μας?
Α: Κατηγορηματικά, ΝΑΙ. Θα ‘λεγα ότι είναι απαραίτητοι! Τους χρειαζόμαστε ΟΛΟΙ μας, για να πάρουμε ηθική αμοιβή, να εξυψώσουμε το ηθικό μας και να σηκώσουμε περισσότερο τα μανίκια για μεγαλύτερη προσπάθεια…
Ε: Θεωρείς τον εαυτό σου ερευνητή αυτού του χώρου?
Α. Με την ευρύτερη και όχι τη στενή επιστημονική έννοια, ναι. Μάλλον μελετητής, θα ‘λεγα, και κυρίως «ψώνιο» αθεράπευτο! Τέλος πάντων, δεν ξέρω αν είμαι ερευνητής ή ακόμα και μελετητής, αν θέλετε, μα πάνω απ’ όλα είμαι δάσκαλος (και μάλιστα καλός, όπως λένε πολλοί). Από μένα μπορείτε να μάθετε όσες γνώσεις απόκτησα γι’ αυτό το χώρο, από το 1959 ως σήμερα!
Ε: Γιατί δεν σου αρέσει η ιδέα της ηλεκτρονικής εγκυκλοπαίδειας wiki?
Α: Ειλικρινά έχω ελάχιστη πληροφόρηση και δεν ξέρω αν τελικά μ’ αρέσει ή όχι. Αυτό που δεν μ’ αρέσει και το είπα είναι η εν γένει ανωνυμία, που επικρατεί στις πάσης φύσεως εγκυκλοπαίδειες (για τους λόγους που ήδη εξήγησα, νομίζω επαρκώς). Άκουσα ότι θα υπάρχουν και οι πηγές. Δεν τις είδα ακόμα. Πήρα κι εγώ ένα λογαριασμό από τους διαχειριστές για να πειραματιστώ, αλλά μέχρι στιγμής δεν είχα τον απαιτούμενο χρόνο.
Όμως, με απασχολούν κάποιες σοβαρές σκέψεις επ’ αυτού. Έχω ερωτηματικά για το όλο εγχείρημα, όπως:
1. Γιατί η δική μας εγκυκλοπαίδεια δεν θα είναι (ή δεν πρέπει να είναι) κάτω από την ευρύτερη ελληνική, ή ακόμα και κάτω από την αντίστοιχη παγκόσμια?
2. Τι θα γίνει η τύχη της δικής μας εγκυκλοπαίδειας αν –για τον οποιονδήποτε υποθετικό λόγο- το site sealabs παύσει κάποτε να υφίσταται?
3. Ποιανού ή ποιανών θα είναι η πνευματική ιδιοκτησία? Ποιος μπορεί να την διασφαλίσει και πως?
4. Μπορούν κάποιοι να την εκμεταλλευτούν οικονομικά?
5. Υπάχει (ή μπορεί να υπάρξει) νομικό πλαίσιο προστασίας του όλου συλλογικού εγχειρήματος, που θα το διαφυλάξει από την οποιασδήτε μορφής λεηλασία?
Υ.Γ.: Συγχωρέστε τον παραπάνω τρόπο διατύπωσης σκέψεων, που μοιάζει να παίρνω συνέντευξη από τον εαυτό μου!
Μιλάμε για ηλεκτρονική επικοινωνία, με όλα τα γνωστά συν και πλην.
Αν είμασταν μια παρέα μαζεμένοι από κοντά και βλέπαμε καλά ο ένας στα μάτια του άλλου, είμαι βέβαιος ότι θα μιλούσαμε διαφορετικά, πολύ πιο ήρεμα και αποτελεσματικότερα.
Σήμερα, ήρεμος πια, πολύ πιο νηφάλιος και μετά το κρασί που κατανάλωσα προχθές βράδυ στο «Πήρε και βραδιάζει» με την εκλεκτή συντροφιά των φίλων μας a.d.d. και hondrosk, θέλω να πω κάποιες σκέψεις από καρδιάς.
Ας ξεκαθαρίσω λοιπόν από την αρχή κάποια πράγματα:
- Δεν θέλω να σταθώ σε παραθέσεις και παραθυράκια του τύπου: είπες αυτό, να η απάντησή μου.
Νομίζω ότι μια τέτοια τακτική θα μας οδηγούσε σε επιπρόσθετη στείρα αντιπαράθεση και όξυνση των πραγματών.
- Δεν θέλω να μπω εμπόδιο στα οποιαδήποτε σχέδια και στόχους των διαχειριστών. Ίσα-ίσα που θέλω (όσο μπορώ) να τους βοηθήσω στο δύσκολο έργο τους, στην ανάδειξη της σελίδας ως κορυφαίας (λέω εγώ) του είδους.
- Και, βέβαια, δεν έχω πρόθεση και λόγους να μαλώσω με κανέναν. Αντίθετα, θέλω να είμαι αγαπημένος με όλους!
Έχω άριστες σχέσεις με πάρα πολλά παιδιά στη σελίδα και νομίζω ότι χαίρω της αγάπης και της εκτίμησής τους. Κι αυτή είναι η αμοιβή μου....
Είμαι ευτυχής που εδώ απέκτησα πολλούς και καλούς φίλους. Και ακόμα περισσότερο που πολλοί μου δείχνουν καθημερινά, με κάθε τρόπο, την αγάπη τους και τους ευχαριστώ πάρα πολύ. Τα mail που συνέχεια λαμβάνω, ειδικά τις τελευταίες μέρες, απλά το επιβεβαιώνουν. Σας ευχαριστώ όλους και δημόσια.
Κατ’ αρχάς δεν ντρέπομαι καθόλου να σας αποκαλύψω ότι πιθανώς (να που χρειάζεται περιστασιακά η λέξη Ηρακλή μου!) θα ήμουνα ο τελευταίος που θα ‘θελε να απομακρυνθεί από τη ζεστή αυτή φωλιά συνάντησης τόσων διαφορετικών χαρακτήρων, ηλικιών και ποικιλίας προσωπικοτήτων. Που μας ενώνει η κοινή μας αγάπη για το Ρεμπέτικο και Λαϊκό Τραγούδι και ουσιαστικά δεν πρέπει να μας χωρίζει τίποτα!
Την ύπαρξη της σελίδας την πληροφορήθηκα από τον Ntouzeni (ή τον hondrosk, δεν θυμάμαι καλά) –εξαιρετικοί φίλοι και οι δυο- τον περασμένο Φεβρουάριο (2006), μόλις 2-3 μέρες πριν την εγγραφή μου. Όχι δεν την ήξερα πιο μπροστά και όποιος το είπε αυτό έχει σίγουρα λάθος πληροφόρηση.
Μέχρι τότε και για 4 χρόνια είμουνα μέλος στο Ρεμπέτικο φόρουμ, στη γειτονική γωνιά. Εκεί λόγω της διαρκούς μου προσπάθειας να «συμπαρασύρω» κι άλλους, σε μια συλλογική προσπάθεια για την ευρύτερη διάδωση του ρεμπέτικου, δέχτηκα κατά καιρούς βολές και επιθέσεις από δυο-τρεις της κλίκας που κάνει κουμάντο. Ίσως να έφταιγα κι εγώ και δυστυχώς απογοητευμένος τα βρόντηξα κάτω και έφυγα για πάντα.
Υπάρχουν αρκετά μέλη της σελίδας μας που είναι μέλη και εκεί και έχουν ζήσει τα πράγματα από κοντά. Τα ξέρουν καλά. Όπως ξέρουν (και όχι μόνο αυτοί) το τι πρόσφερα 4 χρόνια σ’ εκείνη τη σελίδα. Πολύ περισσότερα απ’ ότι –μέχρι στιγμής- εδώ. Παράλληλα οι «ρεμπετο-δουλειές» μου ανέβηκαν και σ’ άλλα sites, όπως το rempetika.com, rebetiko.gr, κλπ. Με εγκωμιαστικά σχόλια των επισκεπτών. Να ‘ναι καλά.
Επομένως, όταν ήρθα εδώ είμουνα ήδη αρκετά γνωστός.
- Τώρα θα απαντήσω στα ερωτήματα κάποιων φίλων συνφορουμιτών και στις ευθείες κατηγορίες που μου έγιναν από προχθές:
Ε: Γιατί ήρθες στο sealabs?
Α: Για να γνωρίσω νέους και άλλους ανθρώπους που έχουν την ίδια αγάπη με μένα για το ρεμπέτικο και για να μοιραστώ γνώσεις και υλικό μαζί τους.
Ε: Γιατί κάνεις τόσες πολλές διορθώσεις , βάζεις σχόλια στα τραγούδια της σελίδας και ανεβάζεις άλλες εργασίες σου?
Α: Βασικά για 5 λόγους (με τυχαία σειρά κατάταξης): Για να,
1. Δώσω πληροφοριακό υλικό στα υπόλοιπα μέλη, μοιραζόμενος το αρχείο μου.
2. Αποδωθεί στους δημιουργούς και ερμηνευτές αυτό που ιστορικά δικαιούνται.
3. Περισσωθεί και διαδοθεί η μουσική πολιστική μας κληρονομιά στο διενεκές.
4. Βελτιωθεί η ποιότητα και αξιοπιστία της σελίδας sealabs, και
5. Μείνει το όνομά μου στις επόμενες γενιές, ως ταπεινού αλλά αόκνου υπηρέρη του Ρεμπέτικου και Λαϊκού Τραγουδιού. Κοινώς, για την υστεροφημία μου, ως ελάχιστη ηθική αμοιβή για τους κόπους και την αγάπη μου γι’ αυτό. Νομίζω ότι το δικαιούμαι, όπως όλοι σε παρόμοιες περιπτώσεις. Και κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι και λογικό και δίκαιο. Αν αυτό ενοχλεί κάποιους (για τον οποιοδήποτε λόγο) είναι πρόβλημά τους.
Ε: Γιατί βάζεις το όνομά σου στις διορθώσεις και πιστεύεις ότι έτσι είναι πιο σωστό να γίνεται?
Α. Κατ’ αρχάς δεν είμαι ο μόνος που έβαζε το όνομά του. Δεν ξέρω αν κι άλλοι παρασύρθηκαν από μένα, ή προϋπήρχαν ονόματα άλλων μελών της δικής μου παρουσίας στη σελίδα. Παλαιότερα το έβαζα, στις περισσότερες όμως διορθώσεις μου δεν υπάρχει, σύμφωνα με τις υποδείξεις των διαχειριστών.
Όμως ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί να είναι η δουλειά και η προσπάθειά μας ανώνυμη. Γιατί να μην δίνεται επιπλέον ειδικό βάρος σε επώνυμες δουλειές, που θα λειτουργήσουν σαν μοχλός αποφυγής άσχετων και λαθεμένων συμμετοχών?
Σε κατακλείδα, έβαζα το όνομά μου γιατί πιστεύω ότι πρέπει να μπαίνει απ’ όλους, για τους εξής λόγους:
1. Δίνεται μεγαλύτερη βαρύτητα σ’ αυτόν που διορθώνει και σχολιάζει και το όνομά του είναι άμεσα αναγνωρίσιμο και εκτεθειμένο, χωρίς να χρειάζεται να ανατρέχει κανείς στα ιστορικά στοιχεία της καρτέλας του κάθε τραγουδιού. Οπότε δυσκολότερα μπορεί να γράψει κανείς «το μακρύ και το κοντό του».
2. Η άμεση αναγνωρισιμότητα του διορθώνοντος δημιουργεί καλύτερες προϋποθέσεις και αυξάνει την άμιλλα για μεγαλύτερη συμμετοχή των μελών, στην κατεύθυνση της βελτίωσης όλων.
Ε: Γιατί δεν ανεβάζεις στη σελίδα κι άλλες σχετικές με το Ρεμπέτικο εργασίες σου? Ξέρουμε ότι έχεις πολλές. Δεν θα το ήθελες, αφού θα μας βοηθούσε και πολλοί από μας διψάμε για πληροφόρηση και ενημέρωση σχετικά με το χώρο?.
Α. Δεν θα είχα αντίρρηση. Θα το 'θελα κι εγώ. Αν δείξουν το απαιτούμενο ενδιαφέρον και οι διαχειριστές, εδώ είμαστε.
Ε: Τελικά, σ’ αρέσει η προβολή και διαφήμισή σου, και γι’ αυτό δεν είσαι κρυμμένος πίσω από ένα ψευδώνυμο? Κατηγορήθηκες και επικρίθηκες γι’ αυτό.
Α: Σε λογικά πλαίσια ναι. Θα έλεγα η αναγνωρισιμότητα με ενδιαφέρει. Και σε ποιον δεν αρέσει, αν βέβαια το αξίζει? Ας πούμε, οι δυο διαχειριστές, που κάνανε και συντηρούν αυτή τη σελίδα με τόσο κόπο, πάθος και αγάπη, δεν αξίζουν προβολής και επαίνων? Έπρεπε να είναι ανώνυμοι και απρόσωποι? Και μπορεί κανείς να τους κατακρίνει γιατί γίνανε γνωστοί ή επώνυμοι, αν θέλετε? Ασφαλώς όχι, κατά τη γνώμη μου. Και πάλι μπράβο τους!!!
Ε: Χρειάζονται οι έπαινοι και οι επιβραβεύσεις μεταξύ μας?
Α: Κατηγορηματικά, ΝΑΙ. Θα ‘λεγα ότι είναι απαραίτητοι! Τους χρειαζόμαστε ΟΛΟΙ μας, για να πάρουμε ηθική αμοιβή, να εξυψώσουμε το ηθικό μας και να σηκώσουμε περισσότερο τα μανίκια για μεγαλύτερη προσπάθεια…
Ε: Θεωρείς τον εαυτό σου ερευνητή αυτού του χώρου?
Α. Με την ευρύτερη και όχι τη στενή επιστημονική έννοια, ναι. Μάλλον μελετητής, θα ‘λεγα, και κυρίως «ψώνιο» αθεράπευτο! Τέλος πάντων, δεν ξέρω αν είμαι ερευνητής ή ακόμα και μελετητής, αν θέλετε, μα πάνω απ’ όλα είμαι δάσκαλος (και μάλιστα καλός, όπως λένε πολλοί). Από μένα μπορείτε να μάθετε όσες γνώσεις απόκτησα γι’ αυτό το χώρο, από το 1959 ως σήμερα!
Ε: Γιατί δεν σου αρέσει η ιδέα της ηλεκτρονικής εγκυκλοπαίδειας wiki?
Α: Ειλικρινά έχω ελάχιστη πληροφόρηση και δεν ξέρω αν τελικά μ’ αρέσει ή όχι. Αυτό που δεν μ’ αρέσει και το είπα είναι η εν γένει ανωνυμία, που επικρατεί στις πάσης φύσεως εγκυκλοπαίδειες (για τους λόγους που ήδη εξήγησα, νομίζω επαρκώς). Άκουσα ότι θα υπάρχουν και οι πηγές. Δεν τις είδα ακόμα. Πήρα κι εγώ ένα λογαριασμό από τους διαχειριστές για να πειραματιστώ, αλλά μέχρι στιγμής δεν είχα τον απαιτούμενο χρόνο.
Όμως, με απασχολούν κάποιες σοβαρές σκέψεις επ’ αυτού. Έχω ερωτηματικά για το όλο εγχείρημα, όπως:
1. Γιατί η δική μας εγκυκλοπαίδεια δεν θα είναι (ή δεν πρέπει να είναι) κάτω από την ευρύτερη ελληνική, ή ακόμα και κάτω από την αντίστοιχη παγκόσμια?
2. Τι θα γίνει η τύχη της δικής μας εγκυκλοπαίδειας αν –για τον οποιονδήποτε υποθετικό λόγο- το site sealabs παύσει κάποτε να υφίσταται?
3. Ποιανού ή ποιανών θα είναι η πνευματική ιδιοκτησία? Ποιος μπορεί να την διασφαλίσει και πως?
4. Μπορούν κάποιοι να την εκμεταλλευτούν οικονομικά?
5. Υπάχει (ή μπορεί να υπάρξει) νομικό πλαίσιο προστασίας του όλου συλλογικού εγχειρήματος, που θα το διαφυλάξει από την οποιασδήτε μορφής λεηλασία?
Υ.Γ.: Συγχωρέστε τον παραπάνω τρόπο διατύπωσης σκέψεων, που μοιάζει να παίρνω συνέντευξη από τον εαυτό μου!