Δημοσιεύτηκε: 03 Μάιος 2010 11:38 pm
Ζουρλοπαινεμένης γέννα
Χρησιμοποιει μινορε μελωδικο (με νοτα ΝΤΟ αν η τονική ειναι το ΡΕ) και περναει και ουσακ, χρωματικά, χρησιμοποει δηλαδη φα-μι-ρε#-ρε
Στο γυρισμα ή ρεφραιν χρησιμοποει κιουρ(ν)τί οπως ειναι η τρεχουσα ονομασια αλλα κανονικα προκειται για το καρ(τ)σιγ(κ)άρ
Μπορουμε ομως να πουμε με μετατροπία, οτι στο ρεφραιν ειναι ΣΟΛ χιτζαζ οποτε παλι μεσα ειμαστε... και επιστρεφει στο ρε μινορε
Παντως προκειται για μεγαλειωδες τραγουδι και απο αυτο και μονο φαινεται η ομορφια και η διαφορά της ανατολικής μουσικης, που "μπερδευει" τοσους διαφορετικους δρομους, πανω σε ενα δυσκολο ρυθμο, με μια μελωδικη γραμμη που παιζει με το χρονο !!
Και τι να πουμε μετα απο στιχο, απο ερμηνεια, απο παιξιμο των μουσικων... χαοος !!!
Το θεμα του κρατηματος της πεννας και του ακουμπι..ματος (υπαρχει λεξη ; ) ειναι επιστημη για τους επαγγελματιες μουσικους. Για πολλους ειναι μυστικο, που δεν το μαρτυρανε σε μη μαθητες τους...
Αλλοι λοιπον εχουν το χερι στον αερα δλδ ακουμπαει το μπρατσο στην ακρη του μπουζουκιου μονο, αλλοι ακουμπανε στον καβαλλαρη τον καρπο και αλλοι πατανε το μικρο δαχτυλο στο καπακι και το χερι ειναι στον αερα.
Υπαρχουνε και συνδυασμοι ολων αυτων !!
Περσυ ειδα ενα φοβερο μπουζουξη απο τη Δραμα 55 χρονων με "παλιο" παιξιμο και επαιζε μεν στον αερα αλλα με δυναμη και το χερι ανεβοακατεβαινε ολοκληρο στις χορδες, (δυσκολο να το περιγραψω...) κατι που μου φανηκε πολυ κουραστικο, αλλα επαιζε ολοκαθαρα και δυνατα.
Αρα ειναι οτι παει τσν καθενα και οπως συνηθισει...
Χρησιμοποιει μινορε μελωδικο (με νοτα ΝΤΟ αν η τονική ειναι το ΡΕ) και περναει και ουσακ, χρωματικά, χρησιμοποει δηλαδη φα-μι-ρε#-ρε
Στο γυρισμα ή ρεφραιν χρησιμοποει κιουρ(ν)τί οπως ειναι η τρεχουσα ονομασια αλλα κανονικα προκειται για το καρ(τ)σιγ(κ)άρ
Μπορουμε ομως να πουμε με μετατροπία, οτι στο ρεφραιν ειναι ΣΟΛ χιτζαζ οποτε παλι μεσα ειμαστε... και επιστρεφει στο ρε μινορε
Παντως προκειται για μεγαλειωδες τραγουδι και απο αυτο και μονο φαινεται η ομορφια και η διαφορά της ανατολικής μουσικης, που "μπερδευει" τοσους διαφορετικους δρομους, πανω σε ενα δυσκολο ρυθμο, με μια μελωδικη γραμμη που παιζει με το χρονο !!
Και τι να πουμε μετα απο στιχο, απο ερμηνεια, απο παιξιμο των μουσικων... χαοος !!!
Το θεμα του κρατηματος της πεννας και του ακουμπι..ματος (υπαρχει λεξη ; ) ειναι επιστημη για τους επαγγελματιες μουσικους. Για πολλους ειναι μυστικο, που δεν το μαρτυρανε σε μη μαθητες τους...
Αλλοι λοιπον εχουν το χερι στον αερα δλδ ακουμπαει το μπρατσο στην ακρη του μπουζουκιου μονο, αλλοι ακουμπανε στον καβαλλαρη τον καρπο και αλλοι πατανε το μικρο δαχτυλο στο καπακι και το χερι ειναι στον αερα.
Υπαρχουνε και συνδυασμοι ολων αυτων !!
Περσυ ειδα ενα φοβερο μπουζουξη απο τη Δραμα 55 χρονων με "παλιο" παιξιμο και επαιζε μεν στον αερα αλλα με δυναμη και το χερι ανεβοακατεβαινε ολοκληρο στις χορδες, (δυσκολο να το περιγραψω...) κατι που μου φανηκε πολυ κουραστικο, αλλα επαιζε ολοκαθαρα και δυνατα.
Αρα ειναι οτι παει τσν καθενα και οπως συνηθισει...