Της φτώχειας τα κουρέλια

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Φτώχεια που με κουρέλιασες

με νύχια ματωμένα,

μες στα πολλά σου θύματα

γράψε ακόμα ένα.


Φτώχεια κι αν έχεις θύματα,

κρύβεις ψυχές μ’ αισθήματα.


Φτωχολογιά στον πόνο σου

ποτέ σου δεν δειλιάζεις

και τα κουρέλια που φορείς

με γέλιο τα σκεπάζεις.


Φτώχεια κι αν έχεις θύματα,

κρύβεις ψυχές μ’ αισθήματα.


Μέσα στης φτώχειας τον μπαξέ

είμαι κι εγώ λουλούδι

που θρέφομαι με δάκρυα

και με πικρό τραγούδι.


Φτώχεια κι αν έχεις θύματα,

κρύβεις ψυχές μ’ αισθήματα.