Η αιτία θα 'σαι συ (ποταμός) (Μητσάκης Γ.)

Από στίχοι
Αναθεώρηση ως προς 14:37, 12 Αυγούστου 2016 από τον Mortissa (Συζήτηση | συνεισφορές) (Νέα σελίδα: Μη μ’ αφήσεις να με πάρει ο ποταμός, είναι αγιάτρευτος καημός ο χωρισμός, προκειμένου να σε χά...)
(διαφορά) ← Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφορά) | Νεότερη αναθεώρηση → (διαφορά)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Μη μ’ αφήσεις να με πάρει ο ποταμός,

είναι αγιάτρευτος καημός ο χωρισμός,

προκειμένου να σε χάσω, μέχρι έγκλημα θα φτάσω

κι ο ντουνιάς θα με μισεί

[κι οτιδήποτε κι αν κάνω στην απελπισιά μου απάνω

η αιτί-, η αιτία θα ‘σαι ‘σύ.]]


Πόνεσέ με έστω και για μια στιγμή,

πλημμυρίσαν την καρδιά μου οι καημοί

κι αν τυχόν αποφασίσεις, για να φύγεις να μ’ αφήσεις

σε μια στράτα μακρινή,

[κάποιοι φίλοι θα σε βρούνε και με πόνο θα σου πούνε,

πως με πή-, πως με πήγαν στο Δαφνί.]]


Θα ‘ρθει η μέρα βρε γυναίκα πονηρή,

να πονέσει η καρδιά σου η σκληρή

και το δάκρυ σου θα τρέξει, το μαντήλι σου να βρέξει,

όταν θα με θυμηθείς,

[όσο κι αν δεν μ’ αγαπούσες, όσο κι αν δεν με πονούσες,

κρίμα το, κρίμα το παιδί θα πεις.]]