Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του "Έννοια σου και θα μου το πληρώσεις"

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
(Νέα σελίδα: Σ’αγάπησα και μ’έριξες, με τύλιξες, με γλέντησες και στο τέλος μου τα αλλάζεις και ρεζέρβα πια μ...)
 
 
Γραμμή 1: Γραμμή 1:
Σ’αγάπησα και μ’έριξες, με τύλιξες, με γλέντησες  
+
Σ’ αγάπησα και μ’ έριξες, με τύλιξες, με γλέντησες
και στο τέλος μου τα αλλάζεις και ρεζέρβα πια με βάζεις,  
+
 
 +
και στο τέλος μου τα αλλάζεις και ρεζέρβα πια με βάζεις,
 +
 
έννοια σου και θα μου το πληρώσεις,  
 
έννοια σου και θα μου το πληρώσεις,  
θα’ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις.
 
  
Σ’άλλη κοντά την άραξες, με ρήμαξες, με τάραξες  
+
θα’ ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις.
 +
 
 +
 
 +
Σ’ άλλη κοντά την άραξες, με ρήμαξες, με τάραξες  
 +
 
 
και δουλεύεις κομπολόι, το μαράζι που με τρώει,
 
και δουλεύεις κομπολόι, το μαράζι που με τρώει,
 +
 
έννοια σου και θα μου το πληρώσεις,  
 
έννοια σου και θα μου το πληρώσεις,  
θα’ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις.
+
 
 +
θα’ ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις.
 +
 
  
 
Δεν ξέρω πως θαμπώθηκες, σ’αγκίστρι αγκιστρώθηκες  
 
Δεν ξέρω πως θαμπώθηκες, σ’αγκίστρι αγκιστρώθηκες  
κι’ότι έχτιζες για χρόνια, το σκορπάς χωρίς συμπόνια,
+
 
 +
κι’ ό,τι έχτιζες για χρόνια, το σκορπάς χωρίς συμπόνια,
 +
 
 
έννοια σου και θα μου το πληρώσεις,  
 
έννοια σου και θα μου το πληρώσεις,  
θα’ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις.
+
 
 +
θα’ ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις.
 +
[[κατηγορία: συνθέσεις της Ιωάννας Γεωργακοπούλου]]
 +
[[κατηγορία: στιχουργήματα της Ιωάννας Γεωργακοπούλου]]

Τελευταία αναθεώρηση της 06:22, 27 Μαΐου 2020

Σ’ αγάπησα και μ’ έριξες, με τύλιξες, με γλέντησες

και στο τέλος μου τα αλλάζεις και ρεζέρβα πια με βάζεις,

έννοια σου και θα μου το πληρώσεις,

θα’ ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις.


Σ’ άλλη κοντά την άραξες, με ρήμαξες, με τάραξες

και δουλεύεις κομπολόι, το μαράζι που με τρώει,

έννοια σου και θα μου το πληρώσεις,

θα’ ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις.


Δεν ξέρω πως θαμπώθηκες, σ’αγκίστρι αγκιστρώθηκες

κι’ ό,τι έχτιζες για χρόνια, το σκορπάς χωρίς συμπόνια,

έννοια σου και θα μου το πληρώσεις,

θα’ ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις.