Πάρε με-πάρε με

Λόγια του κόσμου, του κόσμου μην ακούς, δε θέλουν το καλό μας,

εχθροί οι φίλοι γίνανε, θέλουν το χωρισμό μας.

Πάρε με, πάρε με, στου κόσμου το γινάτι

κι ας ζω κοντά σου με ελιά και με ψωμί κι αλάτι.

Ζηλεύαν και και ζηλεύουνε τον πόνο της καρδιάς μας,

μπήκε στο μάτι τους καρφί αυτός ο έρωτάς μας.

Πάρε με, πάρε με, στου κόσμου το γινάτι

κι ας ζω κοντά σου με ελιά και με ψωμί κι αλάτι.

Δε με τρομάζει, τρομάζει η φτώχια σου, κοντά σου θα βαδίσω,

θα την παλέψω τη ζωή και ίσως τη νικήσω.

Πάρε με, πάρε με, στου κόσμου το γινάτι

κι ας ζω κοντά σου με ελιά και με ψωμί κι αλάτι. |