Αγάπιος Τομπούλης: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Από στίχοι
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
(ενσωμάτωση δεύτερης πηγής και πληροφοριών από αυτή)
Γραμμή 1: Γραμμή 1:
[[Εικόνα:Tompoulis.png|thumb|256px|right|Ο '''Αγάπιος Τομπούλης''']]
[[Εικόνα:Tompoulis.png|thumb|256px|right|Ο '''Αγάπιος Τομπούλης''']]
Ο '''Αγάπιος Τομπούλης''' από την Πόλη υπήρξε δεξιοτέχνης του [[ούτι|ουτιού]] και συνθέτης.
Ο '''Αγάπιος Τομπούλης''' (Κωνσταντινούπολη, περί το 1885 - Αθήνα περί το 1965) από την Πόλη υπήρξε δεξιοτέχνης του [[ούτι|ουτιού]] και συνθέτης.  Συνεργάστηκε με όλες τις σημαντικές φωνές του Σμυρναίικου τόσο στο πάλκο όσο και στη δισκογραφία και ήταν ο επίφανεστερος ουτίστας του είδους.
Άφησε επίσης αξιόλογες ηχογραφήσεις ως σολίστας.


==Βιογραφικά στοιχεία==
==Βιογραφικά στοιχεία==
Ο Τομπούλης ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στη μουσική απρόθυμα (όπως αργότερα διηγήθηκε ο ίδιος), ως οργανοπαίκτης στην αυλή του Οθωμανού Σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Β' (ο οποίος βασίλευσε μεταξύ 1876 και 1909).
Η οικογένεια του Τομπούλη φέρεται να είχε καταγωγή εν μέρει αρμενική. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στη μουσική απρόθυμα (όπως αργότερα διηγήθηκε ο ίδιος), ως οργανοπαίκτης στην αυλή του Οθωμανού Σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Β' (ο οποίος βασίλευσε μεταξύ 1876 και 1909).


Συγκεκριμένα, ο Σουλτάνος έτυχε να ακούσει τον νεαρό τότε ουτιέρη και να θαυμάσει την τέχνη του ενώ έκανε βαρκάδα στον Βόσπορο με την συνοδεία του. Του ζήτησε, χωρίς να αφήσει περιθώρια για τυχόν αντιρρήσεις, να παρουσιασθεί το επόμενο βράδυ και να παίξει για τους καλεσμένους του. Έλαβε γενναίο φιλοδώρημα και καθιερώθηκε ως έμμισθος μουσικός των ανακτόρων.
Συγκεκριμένα, ο Σουλτάνος έτυχε να ακούσει τον νεαρό τότε ουτιέρη και να θαυμάσει την τέχνη του ενώ έκανε βαρκάδα στον Βόσπορο με την συνοδεία του. Του ζήτησε, χωρίς να αφήσει περιθώρια για τυχόν αντιρρήσεις, να παρουσιασθεί το επόμενο βράδυ και να παίξει για τους καλεσμένους του. Έλαβε γενναίο φιλοδώρημα και καθιερώθηκε ως έμμισθος μουσικός των ανακτόρων.
Γραμμή 14: Γραμμή 15:
==Πηγές==
==Πηγές==
*«Ο μερακλής τραγουδιστής των τελευταίων σουλτάνων» (άρθρο της εφημερίδας «Ακρόπολις», 30 Δεκεμβρίου 1937 - αναδημοσίευση στο βιβλίο «Σπάνια κείμενα για το Ρεμπέτικο (1929-1959)» του Κώστα Βλησίδη, εκδόσεις Εικοστού Πρώτου Αιώνος)
*«Ο μερακλής τραγουδιστής των τελευταίων σουλτάνων» (άρθρο της εφημερίδας «Ακρόπολις», 30 Δεκεμβρίου 1937 - αναδημοσίευση στο βιβλίο «Σπάνια κείμενα για το Ρεμπέτικο (1929-1959)» του Κώστα Βλησίδη, εκδόσεις Εικοστού Πρώτου Αιώνος)
* CD «Μνήμες - η Μουσική σκηνή του Σμυρναίικου τραγουδιού 1907-1939» (ένθετο)


[[κατηγορία: συνθέτες]]
[[κατηγορία: συνθέτες]]
{{επέκταση}}
{{επέκταση}}

Αναθεώρηση της 02:00, 16 Ιανουαρίου 2007

Ο Αγάπιος Τομπούλης

Ο Αγάπιος Τομπούλης (Κωνσταντινούπολη, περί το 1885 - Αθήνα περί το 1965) από την Πόλη υπήρξε δεξιοτέχνης του ουτιού και συνθέτης. Συνεργάστηκε με όλες τις σημαντικές φωνές του Σμυρναίικου τόσο στο πάλκο όσο και στη δισκογραφία και ήταν ο επίφανεστερος ουτίστας του είδους. Άφησε επίσης αξιόλογες ηχογραφήσεις ως σολίστας.

Βιογραφικά στοιχεία

Η οικογένεια του Τομπούλη φέρεται να είχε καταγωγή εν μέρει αρμενική. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στη μουσική απρόθυμα (όπως αργότερα διηγήθηκε ο ίδιος), ως οργανοπαίκτης στην αυλή του Οθωμανού Σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Β' (ο οποίος βασίλευσε μεταξύ 1876 και 1909).

Συγκεκριμένα, ο Σουλτάνος έτυχε να ακούσει τον νεαρό τότε ουτιέρη και να θαυμάσει την τέχνη του ενώ έκανε βαρκάδα στον Βόσπορο με την συνοδεία του. Του ζήτησε, χωρίς να αφήσει περιθώρια για τυχόν αντιρρήσεις, να παρουσιασθεί το επόμενο βράδυ και να παίξει για τους καλεσμένους του. Έλαβε γενναίο φιλοδώρημα και καθιερώθηκε ως έμμισθος μουσικός των ανακτόρων.

Παρέμεινε στα ανάκτορα ακόμα και μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Μεχμέτ τον Ε', νεότερο αδερφό του Αβδούλ Χαμίτ, ο οποίος απομάκρυνε πολλούς μουσικούς αλλά κράτησε τους Ρωμιούς.

Αργότερα όμως, κατά τον Ελληνοτουρκικό πολέμο, παρόλο που ο Τομπούλης αντιμετώπιζε τους Σουλτάνους με μεγάλο φόβο, εκδηλώθηκε ανοιχτά υπέρ των ελληνικών διεκδικήσεων. Έτσι αργότερα, όταν επήλθε η ήττα στην Μικρά Ασία, αναγκάστηκε να καταφύγει στην Ελλάδα.


Πηγές

  • «Ο μερακλής τραγουδιστής των τελευταίων σουλτάνων» (άρθρο της εφημερίδας «Ακρόπολις», 30 Δεκεμβρίου 1937 - αναδημοσίευση στο βιβλίο «Σπάνια κείμενα για το Ρεμπέτικο (1929-1959)» του Κώστα Βλησίδη, εκδόσεις Εικοστού Πρώτου Αιώνος)
  • CD «Μνήμες - η Μουσική σκηνή του Σμυρναίικου τραγουδιού 1907-1939» (ένθετο)

Πρότυπο:Επέκταση