Ο καστανάς

Μέσα στη μαύρη χειμωνιά τώρα που κάνει κρύο,

με τη φουφού μου στη γωνιά περνάω μεγαλείο,

έχω κάστανα στην πένα, κάστανα ξεροψημένα,

έχω κάστανα στην πένα, κάστανα ξεροψημένα.

Είναι σα ζάχαρη γλυκά, τα κάστανα που ψήνω,

μ’ένα φραγκάκι μοναχά τέσσερ’ αμέσως δίνω,

στα κορίτσια βρε τι χάνω, δίνω κι ένα παραπάνω,

στα κορίτσια δεν τη χάνω, δίνω κι ένα παραπάνω.

Πήγαινε μια στο σινεμά και στάθηκε μπροστά μου,

τα κάστανά σου είν’ ωμά, μου είπε, καστανά μου,

φούρνος μ’έκανε να γίνω και μαζί της πια τα ψήνω,

φούρνος μ’έκανε να γίνω και μαζί της πια τα ψήνω.