Η δικτατόρισσα

Σαν να ’σαι δικτατόρισσα, μου κήρυξες τον νόμο

και με ‘κανες να τριγυρνώ, [αλήτης μες στο δρόμο.] x2

Και μου λένε όλοι, αλήτη,

που είναι το, που ‘ναι το δικό σου σπίτι.

Παλάτια, πλούτη έχασα για τα γλυκά σου μάτια,

αυτά που με δικάσανε [και μένω στα σοκάκια.] x2

Και μου λένε όλοι, αλήτη,

που είναι το, που ‘ναι το δικό σου σπίτι.

Τα όνειρα μου έσβησες κι όλες μου τις ελπίδες

και μ’άφησες παρηγοριά, [μονάχα τις ρυτίδες.] x2

Και μου λένε όλοι, αλήτη,

που είναι το, που ‘ναι το δικό σου σπίτι.