Κριτική με λόγο και αιτία; Παπαδάκης - Ελευθεροτυπία!

Ό,τι γίνεται στην επικαιρότητα και μας κεντρίζει το ενδιαφέρον..
Απάντηση
Άβαταρ μέλους
Χασκίλ
Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 543
Εγγραφή: 27 Δεκ 2006 11:53 pm
Τοποθεσία: Βιέννη, Αυστρία
Επικοινωνία:

Κριτική με λόγο και αιτία; Παπαδάκης - Ελευθεροτυπία!

Δημοσίευση από Χασκίλ » 11 Απρ 2010 08:21 pm

Μεταφέρω αυτούσιο το άρθρο από το μπλογκ του ntouzenis. http://rebetcafe.blogspot.com/2010/04/blog-post_03.html

Τα συμπεράσματα δικά σας!
Του Γ. Παπαδάκη από την Ελευθεροτυπία της 24-3-2010.

Ο Μπάμπης Γκολές είναι ένας από τους «μαΐστορες» (θα λέγαμε) των επανεκτελέσεων παλιών λαϊκών τραγουδιών. Άλλη μια φορά επιβεβαιώνει τις φωνητικές του αρετές αλλά και την προσήλωσή του στο γράμμα των παλαιών εκτελέσεων. Ο νέος του δίσκος περιλαμβάνει πολλά τραγούδια, που δεν έχουν ξαναηχογραφηθεί στη νεότερη εποχή (όπως μας πληροφορεί το ένθετο). Κι ακόμα επιχειρεί ένα ατυχές «άνοιγμα» στο είδος του τραγουδιού που ονομάζουμε (αδοκίμως) «ελαφρό».

Όσον αφορά την κάπως παράδοξη αυτή ιδέα, πρόκειται για μία τακτική που από καιρό όχι μόνο ο Μπάμπης Γκολές, αλλά και άλλοι συνάδελφοί του εφαρμόζουν αναζητώντας τα λιγότερο γνωστά (στη γλώσσα της πιάτσας ονομάζονται «αφάγωτα») προκειμένου να τα σερβίρουν στα... ρεστοράν της δισκοπαραγωγής. Δεν θα έλεγα πως η λογική αυτή είναι και τόσο καλλιτεχνική, αφού, εδώ που τα λέμε, η σπανιότητα και το... «ανηχογράφητο» των τραγουδιών αυτών δεν είναι κάτι τυχαίο. Κάποιος λόγος υπάρχει, που δεν ξαναηχογραφήθηκαν. Ίσως κάτι που τείνει να μετατρέψει δικαίως τα αλησμόνητα σε λησμονημένα.

Έπειτα, η αναζήτηση του «ανέκδοτου», του «σπάνιου» κτλ. ενδιαφέρει πρωτίστως τον ερευνητή και τον συλλέκτη. Ο ερμηνευτής υποτίθεται ότι επιλέγει με καλλιτεχνικά κυρίως κριτήρια. Αν ένα τραγούδι δεν πέρασε και δεν έμεινε στη μνήμη των κατοπινών γενεών, αξίζει να το τιμήσουμε με επανεκτελέσεις και επανεκδόσεις μόνο αν πιστεύουμε πως είναι κάτι καλλιτεχνικώς αξιόλογο που αδικήθηκε. Κάτι τέτοιο όμως δεν φαίνεται να συμβαίνει με τα πιο πολλά νεοηχογραφημένα, τάχα μη λησμονημένα, του δίσκου.

Ποιος θυμάται άραγε το τραγούδι «Ένα μικρό ναυτόπουλο, αγάπησε και κλαίει», σε μουσική και στίχους Καίτης Ραζή και Λάμπρου Σαββαΐδη; Ή το απίθανο «Θα σε πάω στο φεγγάρι», από όπου και οι ανωτέρας ποιότητος στίχοι: «Θα σου χτίσω ένα σπίτι/ στον Ερμή στην Αφροδίτη/ και στον Κρόνο μια βιλίτσα / να γλιτώσουμε απ' το νοίκι». Τέτοια αξίζει να θυμόμαστε;

Απ' την άλλη, οι πειραματισμοί του Μπάμπη Γκολέ με τα λεγόμενα ελαφρά και ελαφρολαϊκά δεν έπιασαν, κατά τη λαϊκή έκφραση, πολλά ψάρια. Κατά τη γνώμη δεν έπιασαν ούτε χάννο. «Το τραγούδι του τσιγγάνου», π.χ. του Τώνη Μαρούδα (1950), ξαφνιάζει και μάλλον το γέλιο προκαλεί με τα σοροπιαστά μπους φερμέ της εισαγωγής (μμμμμμ!!) σε πρώτο ηχητικό πλάνο, κιόλας, ώστε και να θέλει κανείς, να μην μπορέσει να συγκρατήσει συνειρμούς προς μουγκανητά και μυκηθμούς. Τα φωνητικά, εν γένει, είναι κάπως φαιδρά, ενώ οι «τζαλγκάντες» στο «Αδύνατον να κοιμηθώ» κάνουν το τραγούδι σχεδόν πανηγυριώτικο νεο-δημοτικό-καψούρικο, παρά ένα ελαφρολαϊκό της εποχής του Μουζάκη.

Όσα από τα λαϊκά ή λαϊκοφανή θα 'λεγε κανείς πως ταιριάζουν στον τρόπο που τραγουδά ο Γκολές, δεν πιστεύω ότι αποτελούν ή αποτέλεσαν στην εποχή τους κάτι ξεχωριστό κι ας φέρουν υπογραφές όπως του Χιώτη, του Καπλάνη, του Σκαρβέλη κ.ά. Δεν μας αποκαλύφθηκε, δηλαδή, ένα «χαμένο», «ξεχασμένο» ή αδικημένο τραγούδι ανάλογης αξίας με τη «Συννεφιασμένη Κυριακή» ή με το «Κάποια μάνα αναστενάζει». Αντιθέτως, μάλιστα, το τραγούδι του Τσιτσάνη «Αραμπέλα» σε «ενορχήστρωση» Κώστα Καραγιάννη και «ερμηνεία» Ειρήνης Δασκαλάκη μόνον ως παρωδία και μάλιστα κακόγουστη μπορεί κατά τη γνώμη μου να ακουστεί. Απερίγραπτο, ιδίως το πέραν των ορίων του γελοίου αξιολύπητο μελοδραματικό πεποιημένο «πάθος» της τραγουδίστριας. Ένα αισθητικό «Βατερλό» που εκθέτει, πιστεύω, τον έτσι κι αλλιώς σε επικίνδυνη αισθητική ισορροπία ακροβατούντα Μπάμπη Γκολέ.
Μετά τιμής, Χασκίλ Στέλλα :)

Υ.Γ. Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που ο κος Παπαδάκης κάνει επίδειξη γνώσεων και ξερολισμού στις κριτικές του.
Στηρίξτε οικονομικά τη ρεμπετοσελίδα εδώ -> donate.php

Ψηφίζω την κατάργηση των μνημονίων- http://km.kke.gr/index.php

Άβαταρ μέλους
Alcibiadis
More than 150 posts user.
Δημοσιεύσεις: 262
Εγγραφή: 31 Αύγ 2008 08:07 pm
Τοποθεσία: όπου παίζει ο "γαύρος"!...
Επικοινωνία:

Re: Κριτική με λόγο και αιτία; Παπαδάκης - Ελευθεροτυπία!

Δημοσίευση από Alcibiadis » 12 Απρ 2010 12:12 pm


Όσον αφορά την κάπως παράδοξη αυτή ιδέα, πρόκειται για μία τακτική που από καιρό όχι μόνο ο Μπάμπης Γκολές, αλλά και άλλοι συνάδελφοί του εφαρμόζουν αναζητώντας τα λιγότερο γνωστά (στη γλώσσα της πιάτσας ονομάζονται «αφάγωτα») προκειμένου να τα σερβίρουν στα... ρεστοράν της δισκοπαραγωγής. Δεν θα έλεγα πως η λογική αυτή είναι και τόσο καλλιτεχνική, αφού, εδώ που τα λέμε, η σπανιότητα και το... «ανηχογράφητο» των τραγουδιών αυτών δεν είναι κάτι τυχαίο. Κάποιος λόγος υπάρχει, που δεν ξαναηχογραφήθηκαν. Ίσως κάτι που τείνει να μετατρέψει δικαίως τα αλησμόνητα σε λησμονημένα.
Ποιος θυμάται άραγε το τραγούδι «Ένα μικρό ναυτόπουλο, αγάπησε και κλαίει», σε μουσική και στίχους Καίτης Ραζή και Λάμπρου Σαββαΐδη; Ή το απίθανο «Θα σε πάω στο φεγγάρι», από όπου και οι ανωτέρας ποιότητος στίχοι: «Θα σου χτίσω ένα σπίτι/ στον Ερμή στην Αφροδίτη/ και στον Κρόνο μια βιλίτσα / να γλιτώσουμε απ' το νοίκι». Τέτοια αξίζει να θυμόμαστε;


σ' αυτό το σημείο, ΔΥΣΤΥΧΩΣ (και το εννοώ), δεν μπορώ να διαφωνήσω με τον Γ. Παπαδάκη. Και σύμφωνα με την λαική παροιμία θα πώ ότι..."έχει κι ο στραβός το δίκιο του"...
Αυτή δε τη "γοητεία" του (άγνωστου νάναι και ό,τι νάναι) καλύτερα να μην την προεκτείνω, γιατί το ποστ που άνοιξε θα ξεφύγει...

Άβαταρ μέλους
ntouzenis
More than 150 posts user.
Δημοσιεύσεις: 616
Εγγραφή: 01 Νοέμ 2005 12:54 pm
Τοποθεσία: Χανιά

Δημοσίευση από ntouzenis » 12 Απρ 2010 12:52 pm

Αλκη και εγω πιστευω οτι μεσα λεει καποια σωστα πραγματα... ομως για να καταληξει σε λαθος συμπερασματα... και χρησιμοποιωντας πολλη χολη !!!

Αλλ΄για σκεψου και το αλλο :
Αν γραψει κανεις τη "Φαληριωτισα" ή τελος παντων λιγοτερο "φαγωμενα", αμεσως θα πουνε οι καλοθελητες :
- Μα αυτο το 'χει πει κι ο Νταλαρας
- Μα αυτο το χει πει η Βανδη
- Μα αυτο το εχουνε πει ολοι ...
- Μα καλα τι ηθελε και το ειπε αφου το εχει πει ο Τσαουσακης
κλπ κλπ

...και παλι ακρη δε βγαζουμε !!!

Αυτο που για μενα ειναι κατακριτεο, ειναι να κραταει ενας συλλεκτης καποια (καλα) τραγουδια στο συρταρι και να μην τα δινει ουτε σε εταιρειες με χρηματικο ανταλλαγμα και να περιμενει μηπως τα "παρει" με χοντρο ανταλλαγμα ή ποσοστα κι ετσι, καποιος απο τους πολυ γνωστους τραγουδιστες του σημερινου ρεμπετικου...

Άβαταρ μέλους
Alcibiadis
More than 150 posts user.
Δημοσιεύσεις: 262
Εγγραφή: 31 Αύγ 2008 08:07 pm
Τοποθεσία: όπου παίζει ο "γαύρος"!...
Επικοινωνία:

Δημοσίευση από Alcibiadis » 12 Απρ 2010 01:17 pm

ntouzenis έγραψε:
Αυτο που για μενα ειναι κατακριτεο, ειναι να κραταει ενας συλλεκτης καποια (καλα) τραγουδια στο συρταρι και να μην τα δινει ουτε σε εταιρειες με χρηματικο ανταλλαγμα και να περιμενει μηπως τα "παρει" με χοντρο ανταλλαγμα ή ποσοστα κι ετσι, καποιος απο τους πολυ γνωστους τραγουδιστες του σημερινου ρεμπετικου...

Γιώργο, αν εμείς ( ο καθένας μας δηλ.),είχαμε στη κατοχή μας 1.000 τραγούδια καλά και σπάνια,θα τα χαρίζαμε; ή θα κοιτάζαμε να πάρουμε κανα διαμέρισμα;;
Το πιο εύκολο είναι να μιλάμε γενναία και "βαρύγδουπα", ΕΞΩ όμως απ' το χορό...
Ωραία είναι τα λόγια, αλλά στη ΠΡΑΞΗ, το μόνο σίγουρο είναι ο... γλωσσοδέτης...
:lol:

Άβαταρ μέλους
bill1961
συντονιστής<br>(03/2008 ως τώρα)
Δημοσιεύσεις: 956
Εγγραφή: 10 Μάιος 2005 11:51 pm
Τοποθεσία: Ηγουμενίτσα

Δημοσίευση από bill1961 » 12 Απρ 2010 01:42 pm

Γιώργο, αν εμείς ( ο καθένας μας δηλ.),είχαμε στη κατοχή μας 1.000 τραγούδια καλά και σπάνια,θα τα χαρίζαμε; ή θα κοιτάζαμε να πάρουμε κανα διαμέρισμα;;
Άλκη, κοίτα αυτούς που ανεβάζουν (και όχι μόνο εδώ) τραγούδια από τους 78άρηδες που έχουν στην κατοχή τους και θα βρεις πως είναι αρκετοί αυτοί που τα χαρίζουν.

Άβαταρ μέλους
Alcibiadis
More than 150 posts user.
Δημοσιεύσεις: 262
Εγγραφή: 31 Αύγ 2008 08:07 pm
Τοποθεσία: όπου παίζει ο "γαύρος"!...
Επικοινωνία:

Δημοσίευση από Alcibiadis » 12 Απρ 2010 02:23 pm

bill1961 έγραψε:
Γιώργο, αν εμείς ( ο καθένας μας δηλ.),είχαμε στη κατοχή μας 1.000 τραγούδια καλά και σπάνια,θα τα χαρίζαμε; ή θα κοιτάζαμε να πάρουμε κανα διαμέρισμα;;
Άλκη, κοίτα αυτούς που ανεβάζουν (και όχι μόνο εδώ) τραγούδια από τους 78άρηδες που έχουν στην κατοχή τους και θα βρεις πως είναι αρκετοί αυτοί που τα χαρίζουν.
αν έχεις λίγα και μη εμπορεύσιμα το πιο εύκολο είναι να τα χαρίσεις...
στα πολλά και ΚΑΛΑ , κολλάει το πράγμα ΔΥΣΤΥΧΏΣ!
Δεν θα κρύψω ότι στο σκληρό μου δίσκο, για να βρω 10 καλά, θα πρέπει να τα ψάξω μέσα σε 100 τουλάχιστον αδιάφορα για μένα. Βέβαια είναι προσωπική μου γνώμη και δεν είναι απαραίτητο να ενδιαφέρει τον καθένα...
Τελευταία επεξεργασία από Alcibiadis σε 13 Απρ 2010 02:47 pm, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.

mpletsas
More than 150 posts user.
Δημοσιεύσεις: 522
Εγγραφή: 06 Σεπ 2004 07:28 pm

Δημοσίευση από mpletsas » 12 Απρ 2010 02:46 pm

Άλκη, στην περίπτωση της σελίδας, γνωρίζουμε πάντως πως ούτε λίγα είναι τα τραγούδια που ορισμένοι ανέβασαν ούτε «μη εμπορεύσιμα». Ειδάλλως, δεν θα είχε προηγηθεί και ο γνωστός «πόλεμος» εναντίον της...

Απάντηση

Επιστροφή σε “Ειδήσεις”