Τρελό και άστατο

Από στίχοι
Αναθεώρηση ως προς 17:50, 26 Φεβρουαρίου 2020 από τον Socrates (Συζήτηση | συνεισφορές)
(διαφορά) ← Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφορά) | Νεότερη αναθεώρηση → (διαφορά)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Φεύγω και πάω μακριά, μελαχροινούλα μου γλυκιά,

δε δύναμαι, δεν ημπορώ, τις τρέλες σου για να θωρώ.


Είσ’ ένα άστατο τρελό και δε μ’ακούς, που σου μιλώ,

πρόσεξ’ αυτή σου η χαρά θε να σου φέρει συμφορά.


Όσοι κι αν σε κοιτάζουνε και λεν πως σε θαυμάζουνε,

ζητούν μονάχα το κορμί σου και το ιδανικό φιλί σου.


Θα ‘ρθει μια μέρα, μια αυγή, που θα μου πεις σιγά στ’ αυτί,

λυπήσου με τη δυστυχή, οτι έκανα ήμουνη κουτή.


Μα θα ‘ναι πια αργά πολύ, γιατί η καρδιά σου η φτωχή,

θα κλαίει μόνη, θα θρηνεί, χωρίς κανείς να την πονεί.


Όσοι κι αν σε κοιτάζουνε και λεν πως σε θαυμάζουνε,

ζητούν μονάχα τα φιλάκια σου και τα γλυκά χαϊδάκια σου.