Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του "Σκοτείνιασε"

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
(Νέα σελίδα: Σκοτείνιασε κι ερημώσαν της Αθήνας τα στενά, σκοτείνιασε κι εγώ μόνος περπατώ στα σκοτεινά. Μα δ...)
 
μ
 
Γραμμή 5: Γραμμή 5:
 
Μα δεν μπορεί, κανείς να ξέρει τον καημό μου
 
Μα δεν μπορεί, κανείς να ξέρει τον καημό μου
  
κι όποιος με δει, ευθύς θα πει πως είμαι γω παιδί του δρόμου.
+
κι όποιος με δει, ευθύς θα πει πως ειμ' εγώ παιδί του δρόμου.
  
  
Γραμμή 14: Γραμμή 14:
 
Ως και αυτή η μοίρα μου με κατατρέχει
 
Ως και αυτή η μοίρα μου με κατατρέχει
  
κι όπου σταθώ κι όπου βρεθώ φυσάει, χιονίζει ή θα βρέχει.
+
όπου σταθώ κι όπου βρεθώ φυσάει, χιονίζει ή θα βρέχει.
  
  
Γραμμή 24: Γραμμή 24:
  
 
είμαι του δρόμου το παιδί κι αυτός μονάχα ας με κλάψει.
 
είμαι του δρόμου το παιδί κι αυτός μονάχα ας με κλάψει.
 +
 
[[κατηγορία: συνθέσεις του Γιώργου Μητσάκη]]
 
[[κατηγορία: συνθέσεις του Γιώργου Μητσάκη]]
 
[[κατηγορία: στιχουργήματα του Γιώργου Μητσάκη]]
 
[[κατηγορία: στιχουργήματα του Γιώργου Μητσάκη]]

Τελευταία αναθεώρηση της 10:46, 20 Φεβρουαρίου 2020

Σκοτείνιασε κι ερημώσαν της Αθήνας τα στενά,

σκοτείνιασε κι εγώ μόνος περπατώ στα σκοτεινά.

Μα δεν μπορεί, κανείς να ξέρει τον καημό μου

κι όποιος με δει, ευθύς θα πει πως ειμ' εγώ παιδί του δρόμου.


Δυστύχησα και με δέρνουν τώρα όλοι οι καιροί,

δυστύχησα και μου κάναν τη ζωή τόσο πικρή.

Ως και αυτή η μοίρα μου με κατατρέχει

όπου σταθώ κι όπου βρεθώ φυσάει, χιονίζει ή θα βρέχει.


Σκοτείνιασε, το κορμί μου θέλει να ξεκουραστεί,

σκοτείνιασε, ας πεθάνω κάποια νύχτα σαν κι αυτή.

Κι όποιος βρεθεί για να με πάρει να με θάψει,

είμαι του δρόμου το παιδί κι αυτός μονάχα ας με κλάψει.