Μου κλέψαν την αγάπη μου

Από στίχοι
Αναθεώρηση ως προς 06:54, 22 Νοεμβρίου 2019 από τον Χασκίλ (Συζήτηση | συνεισφορές) (Νέα σελίδα: Φεύγει αργά στη νύχτα το καραβάνι, φεύγει αργά κι ο δρόμος ό,που το βγάλει, έχει μαζί την κόρη, τη...)
(διαφορά) ← Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφορά) | Νεότερη αναθεώρηση → (διαφορά)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Φεύγει αργά στη νύχτα το καραβάνι,

φεύγει αργά κι ο δρόμος ό,που το βγάλει,

έχει μαζί την κόρη, την ξακουσμένη,

μέσα απ'το κονάκι της, κρυφά κλεμμένη.

Γι' αυτό κι ένας λεβέντης, τη νύχτα κλαίει

και με θολά τα μάτια, απ' το δάκρυ, λέει:


[Μου κλέψαν την αγάπη μου, άλα ντουνιά!

Μου την κλέψανε και παν, ψεύτη ντουνιά!

Κλέψαν την αγαπημένη

κι η καρδιά μου μόνη μένει,

μου την κλέψαν, δε θα ζήσω,

απ' τη θλίψη μου θα σβήσω,

εμαράθηκ' η καρδιά,

σαν ανθός στη χουρμαδιά!]x2