Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του "Η νοσοκόμα Ζουναράκη"

Από στίχοι
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
 
Γραμμή 17: Γραμμή 17:
 
Τον ασθενή θωρώ, που πας για να κοιτάξεις
 
Τον ασθενή θωρώ, που πας για να κοιτάξεις
  
και τ’ αφράτο σου χεράκι, παίζει στο μέτωπο απαλά,
+
και τ’ αφράτο σου χεράκι, παίζει στο μέτωπ' απαλά,
  
 
ήθελα να ‘μαι εγώ, γλυκιά μου νοσοκόμα,
 
ήθελα να ‘μαι εγώ, γλυκιά μου νοσοκόμα,

Τελευταία αναθεώρηση της 07:14, 28 Μαρτίου 2019

Όταν θα σε ειδώ, τρελή μου νοσοκόμα,

να περνάς με τόση χάρη, με καμάρι κι εμορφιά,

δεν ξέρω τι να πω, γλυκά σε καμαρώνω,

έμορφή μου νοσοκόμα, γιατί σε αγαπώ.


Με το σταυρό στην κεφαλή, μοιάζεις σαν την κορώνα,

γλυκιά μου νοσοκόμα, όταν κρυφά ρίχνεις ματιές,

με τραγούδι στον παράδεισο, στέλνεις πολλές καρδιές.


Τον ασθενή θωρώ, που πας για να κοιτάξεις

και τ’ αφράτο σου χεράκι, παίζει στο μέτωπ' απαλά,

ήθελα να ‘μαι εγώ, γλυκιά μου νοσοκόμα,

αχ, φιλιά να θέλω ακόμα, κρυφά να σου μιλώ.


Στ’ ορκίζομαι εις τον σταυρό, που φέρεις εις το χέρι,

θε να σε πάρω ταίρι, θα ζούμε εμείς σαν τα πουλιά,

θα περνούμε, νοσοκόμα μου, τέτοια ζωή γλυκιά.