Η γειτονοπούλα (Γ. Σαρρής)

Τι νόστιμη μελαχροινούλα με δυο ματάκια μαύρα, φλογερά,

μ' έχει τρελάνει η ομορφιά της, το σκέρτσο και η λεβεντιά,

κάθε βραδάκι όπου περνάει απ' την παλιά μας γειτονιά.

[Έλα, γειτονοπούλα, όπως εγώ σε αγαπώ να μ' αγαπάς,

μέσα στην αγκαλιά μου σαν αγγελούδι πάντα να πετάς.]χ2

Γειτονοπούλα μου ναζιάρα, καμωματού, γλυκιά μελαχροινή,

για πάψε πια αυτό το νάζι, που τόσο φως μου με πειράζει

και μην σ' αρέσει να την παιδεύεις καρδιά που τόσο σε πονεί.

[Έλα, γειτονοπούλα, να χτίσουμε οι δυο μας μια χρυσή φωλιά,

μέσα στην αγκαλιά μου να παίρνεις τα γλυκά μου τα φιλιά.]χ4