Τα τραγούδια και η σχετική πληροφορία και περιγραφή τους συνδιαμορφώνονται από τα μέλη της σελίδας.
Δεν έχετε συνδεθεί στη σελίδα χρησιμοποιώντας κάποιο όνομα χρήστη. Μπορείτε να ακούσετε ελεύθερα, ωστόσο κάποιες λειτουργίες στη στήλη "Πρόσθετα" είναι διαθέσιμες μετά τη σύνδεση, όπως η δημιουργία Playlists και οι επιθυμίες στο ράδιο.
Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να ενεργοποιήσετε τις παραπάνω λειτουργίες και για να προσθέσετε πληροφορία και να συνεισφέρετε έτσι και σεις στη συνδιαμόρφωση της βάσης δεδομένων.

Τραγούδι: Η τσαχπίνα (Έλα μικρούλα)

Τραγούδια: 1   Αναζήτηση ως προς α/α: 9733
ID Τίτλος Μουσική(Στίχοι) Τραγ/στής Έτος ηχογ. Ημ/νια προσθ. Πληροφορίες Αρ. Δίσκου Πρόσθ YouTube Video Ετικέτα

Πρότυπο:Αποσαφήνιση επιμέρους Το τραγούδι «Τσαχπίνα» ή «Τσαχπίνα μου» ή «Έλα μικρούλα» του συνθέτη Κώστα Σκαρβέλη είναι γνωστό από τις παρακάτω ηχογραφήσεις:

Με τον Θάνο Κουρμέντελο (υπό τον τίτλο «Τσαχπίνα»)[επεξεργασία]

Μια τσαχπίνα παχουλή κι αφράτη,

(μ' όλο) νάζια και με μαριολιές γεμάτη,

ρίχνει φλόγα η ματιά της,

καίει όποιον θα δει να της μιλεί μπροστά της.


Έτσι και μένα με έχει κάψει

μες στην καρδιά μου πια και δεν ποθώ,

έλα, τσαχπίνα, στην αγκαλιά μου

να ιδείς πως πάσχω και για σένα πως πονώ.


Μέσα στην καρδιά μ’ έχω κρυμμένα

τα δυο ματάκια σου ζωγραφισμένα

και τ’ αφρόπλαστό σου σώμα,

αχ, δε μπορώ να το ξεχάσω πια ακόμα.


Δεν ξεύρω τώρα το τι θα γίνω,

χωρίς εσέ να ζήσω δε μπορώ,

έλα, τσαχπίνα, στην αγκαλιά μου

να ιδείς πως πάσχω και για σένα πως πονώ.

Με τον Αντώνη Διαμαντίδη (Νταλγκά) (υπό τον τίτλο «Η τσαχπίνα» ή «Έλα μικρούλα»)[επεξεργασία]

Μια τσαχπίνα παχουλή κι αφράτη,

μ’ όλο νάζια και με μαριολιές γεμάτη,

ρίχνει φλόγα η ματιά της,

καίει όποιον κι αν θα δει να της μιλεί μπροστά της,

ρίχνει φλόγα η ματιά της,

καίει όποιον κι αν θα δει να της μιλεί μπροστά της.


Έτσι και μένα με έχει κάψει

μες στην καρδιά μου πια και δεν βαστώ,

έλα, μικρούλα, στην αγκαλιά μου

να ιδείς πως πάσχω και για σένα πως πονώ.


Μέσα στην καρδιά μου 'χω κρυμμένα

τα δυο ματάκια σου ζωγραφισμένα

και τ’ αφρόπλαστό σου σώμα,

αχ, δε μπορώ να τ’ απολαύσω πια ακόμα

και τ’ αφρόπλαστό σου σώμα,

αχ, δε μπορώ να το απολαύσω πια ακόμα.


Δεν ξέρω τώρα το τι να κάνω,

χωρίς εσέ να ζήσω δεν μπορώ,

έλα, μικρούλα, στην αγκαλιά μου

να ιδείς πως πάσχω και για σένα πως πονώ.