Τα τραγούδια και η σχετική πληροφορία και περιγραφή τους συνδιαμορφώνονται από τα μέλη της σελίδας.
Δεν έχετε συνδεθεί στη σελίδα χρησιμοποιώντας κάποιο όνομα χρήστη. Μπορείτε να ακούσετε ελεύθερα, ωστόσο κάποιες λειτουργίες στη στήλη "Πρόσθετα" είναι διαθέσιμες μετά τη σύνδεση, όπως η δημιουργία Playlists και οι επιθυμίες στο ράδιο.
Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να ενεργοποιήσετε τις παραπάνω λειτουργίες και για να προσθέσετε πληροφορία και να συνεισφέρετε έτσι και σεις στη συνδιαμόρφωση της βάσης δεδομένων.

Τραγούδι: Ο Λίγκος ο λεβέντης

Τραγούδια: 1 Αναζήτηση ως προς α/α: 3777
ID Τίτλος Συνθέτης (Στιχουργός) Στιχουργός Τραγ/στής Έτος ηχογ. Ημ/νια προσθ. Πληροφορίες Αρ. Δίσκου Πρόσθετα
3777Ο Λίγκος ο λεβέντης  (3:01 - 192 Kbps) 1ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ-ΔΗΜΟΤΙΚΑΝ Μπακογιάννης.Καλλέργης Μ.193805/06/2006 18:36:02Ο Λύγκος ο λεβέντης. Διασκευή των Μ. Καλλέργη και Ν. Μπακογιάννη. Στο κλαρίνο ο Γιώργος Ανεστόπουλος, διευθύνει ο Σ. Περιστέρης. Δίσκος Odeon GA 7103 (Go-2936). Οι δύο Λύγκοι ήταν ληστές απ΄ το Χέλι Ερμιονίδας και, αν και στη λαϊκή μνήμη έχουν ταυτιστεί σε ένα πρόσωπο, ήταν θείος και ανιψιός. Ο Κυριάκος Κάσσης (Αντιεξουσιαστές και Ληστές, Ιχώρ-Α.Λ.Λ.Ε.Α.Σ., Μάνη-Αθήνα, 2000), ως θείο αναφέρει τον Γεώργιο Λύγκο και ως ανιψιό-ψυχογιό του τον Τάση (=Θανάσης ή κατ΄ άλλους σωστότερα: Αναστάσης). Δεν φαίνεται ξεκάθαρα όμως ποιος απ΄ τους δυο ήταν «ο λεβέντης». Για τον Γεώργιο Λύγκο, γράφει ότι ξεκίνησε από νεαρός φυγόστρατος και με την πάροδο του χρόνου κατέληξε στη ληστρική ζωή το 1861. Πριν ήταν κτηνοτρόφος. Παρά την προσωνυμία του (Παππούς) δεν ήταν πολύ ηλικιωμένος όταν βγήκε στο κλαρί, περίπου 35άρης. Δεν είχε κάνει ποτέ φόνο ή κακοποίηση αυτός ή η συμμορία του, παρ΄ όλο ότι ανάμεσά τους είχε δεχθεί και φυγόδικους για φόνο. Βασικά έκανε ληστείες σε πλούσια νοικοκυριά και γενικά ήταν τόσο ολιγαρκής ώστε αγαπήθηκε πολύ από τον λαό της Πελοποννήσου και Στερεάς, όπου έδρασε. Στην συμμορία του αναφέρονται εξ΄ αρχής ο προαναφερθείς Τάσης Λύγκος, ο Μπαζός απ΄ το Μπάσι της Στυμφαλίας, ο Κατσαρομάλλης (=Παπαδάκης ή Παραδάκης) και ο Μαντής. Στην αρχή επίσης, συνεργάσθηκε με τον Νιβίτσα ενώ είχε ως πρωτοπαλλήκαρο και τον Λαφαζάνη. Τους Κίτσο Νιβίτσα και Μήτσο Λαφαζάνη, τους σκότωσαν δημότες Αλέας Άργους, τον Ιούνιο του 1867 κοντά στη Νεμέα. Η πρώτη περίοδος δράσης του Λύγκου (1864-66) στην Πελοπόννησο συντελέστηκε σε όλους τους νομούς της (εκτός την Αρκαδία και Λακωνία). Τότε έδρασε με τους πρώτους συντρόφους του. Το 1866-68 ΄΄πέρασε΄΄ στην Αττική. Στην συνέχεια ο Λύγκος με τον Κουρκούμπα έκαναν το λάθος και πέρασαν στην τραχύτατη Αρκαδία. Ο ταγματάρχης Θ. Πετμεζάς όμως εκεί είχε καλύτερες ΄΄προσβάσεις΄΄ στους κατοίκους απ΄ ότι οι λήσταρχοι. Κατόρθωσε να τους εντοπίσει και στις 24 Νοέμβρη του 1870 εξόντωσε ολόκληρη τη συμμορία στην Πελοπόννησο. Για τον Λύγκο -συνεχίζει ο Κάσσης- γράφτηκαν πολλά βιβλία, το πρώτο από ανώνυμο το 1890 και είναι μόλις 100 σελίδες. Ο Αρ. Κυριακός ή Αιμ. Αθηναίος, εκτός από σχετικό αφιέρωμα στην «Ιστορία των Ληστών», έγραψε άλλα δύο βιβλία: ΄΄Λύγκος ο λεβέντης΄΄ και ΄΄Οι δύο Λύγκοι΄΄ με πάνω από 700 σελίδες το καθένα, ενώ συντομευμένες επανεκδόσεις τους συνεχίσθηκαν ως το 1952. Ακόμα και κινηματογραφική ταινία (΄΄Λύγκος ο λεβέντης΄΄) έγινε η ζωή του Λύγκου, μόνο που στην προσπάθεια να μοιάσει με γουέστερν, ούτε το σενάριο ούτε η ατμόσφαιρα ούτε ο πρωταγωνιστής έχει κάτι που μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία στην απόδοση της εποχής. Προχειρότητες, ξενομιμήσεις, ψευτοσαλονάτοι πρωταγωνιστές, κακοποίηση κάθε αλήθειας και αίσθησης. Αντίθετα τα δημοτικά τραγούδια με τον δικό τους γνήσιο τρόπο μνημονεύουν τη δράση και λεβεντιά του Λύγκου.GA-7101